Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Słońce wzeszło nad górami
hale lśnią w nim jak aksamit
stada owiec to perełki
co wypadły Bogu z ręki

Potok wije się wśród skał
jakby suknię uszyć chciał
i wygląda jak ta nić
która ma aksamit zszyć

Strojne suknią góry stoją
teraz w czapę z chmur się stroją
ależ one wiosną piękne
krokusami uśmiechnięte

Opublikowano

Ależ sobie miło plusłem... szkoda że nie w tym potoku pośród skał, a nieomal już gom miał! :)

Wysokie góry i odziane lasy, jako rad na was patrzę, a swe czasy młodzieńcze wspominam... - powtórzę za miodosłownym Janem z Czarnolasu. Miło mi, że twój wiersz mnie tam zabrał... Dziękuję.

Opublikowano

Wiersz przypomniał mi dzieciństwo i modę na wpisywanie się do pamiętników. Podobny obrazek namalowała mi w nim moja serdeczna koleżanka z podstawówki. Mam do dziś!
Wiersz jest inny ale podobny poprzez zawartą tematykę.
Z przyjemnością przeczytałam
serdeczności
- baba

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ja też pamiętam pamiętniki, fajne czasy wtedy były. Miło, że je przypomniałaś. Mojemu synowi tak wpisał się kolega:

Ku pamięci, ku pa
wpisał Ci się Adaś Krupa

Chyba miał talent do pisania wierszy:)
Pozdrawiam z uśmiechem:)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


z :)

i upstrzone ciut zielenią
od północy bielą mienią
od południa nie masz farta
nie pojeździsz już na nartach

pozdrawiam Jacek



No i jaki fajny powstał dalszy ciąg wierszyka. Ty to potrafisz Jacku. Pozdrawiam serdecznie:)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


z :)

i upstrzone ciut zielenią
od północy bielą mienią
od południa nie masz farta
nie pojeździsz już na nartach

pozdrawiam Jacek



sławmy granie, górskie hale,
panie sławcie je przez pieśni,
my oddamy cześć w gorzale,
sławmy wspólnie górskie treści

Hożo-wiosennie. Cholera! Jak się pisze to całe hożo?
Pozdrawiam











Opublikowano

Ładny, miły wierszyk dl adzieci, podoba mi się. :-)
Tylko jedna drobna uwaga:
"Słońce wzeszło nad górami
hale lśnią w [u]nich[/u] jak aksamit"
- powinno być chyba: lśnią w NIM - w tym słońcu, prawda?
Pozdrawiam. :-)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


z :)

i upstrzone ciut zielenią
od północy bielą mienią
od południa nie masz farta
nie pojeździsz już na nartach

pozdrawiam Jacek



sławmy granie, górskie hale,
panie sławcie je przez pieśni,
my oddamy cześć w gorzale,
sławmy wspólnie górskie treści

Hożo-wiosennie. Cholera! Jak się pisze to całe hożo?
Pozdrawiam


I takim to sposobem mój wierszyk nabiera rozmachu. Dziekuję serdecznie za odwiedziny. Pozdrawiam:)))









Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ja też pamiętam pamiętniki, fajne czasy wtedy były. Miło, że je przypomniałaś. Mojemu synowi tak wpisał się kolega:

Ku pamięci, ku pa
wpisał Ci się Adaś Krupa

Chyba miał talent do pisania wierszy:)
Pozdrawiam z uśmiechem:)))
Na pewno miał! Liczy się przede wszystkim inwencja, chęć pisania, wrażliwość w postrzeganiu świata. Piękny obrazek namałowałaś w tym wierszu! Ja niestety nie byłam wiosną w górach, nie widziałam kwitnących krokusów w naturze, tylko na filmie i zdjęciach.
Piękny to widok zapierający dech w piersiach!
Serdeczności
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Oxyvio 100% racji już poprawiam. Dziękuję że zajrzałaś do mnie. Pozdrawiam serdecznie:)))
Cieszę się, że mogłam się na coś przydać. :-)))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Nie było, była tu niezgodność form gramatycznych.
A Twój komentarz roi się od błędów zresztą. Nie potrafisz napisać poprawnego zdanka. A krytykujesz innych.
Opublikowano

Bo jestem poetą, a nie lingwistą po filologii. I przyczepiłaś się tego co nieistotne. I nigdy nie krytykuję aby kopać.
Hale lśnią w nich[górach] jak aksamit.
Ja bym mnie przeprosił...
A gdybymlśnienie dotyczyło słońca napisałbym : hale lsnią nim jak aksamit.
Dobra już mnie nie musisz przepraszać.

Opublikowano

Miło mi, że sobie porozmawialiście u mnie, dziekuję za kolejne wizyty, lubię gościć. Aby spór rozstrzygnąć, miało być tak jak wersja Oxi. Pozdrawiam serdecznie:)))

Opublikowano

Zarówno Jej dyletanctwo jak i Twoja nieznajomość materii poetyckiej wyklucza równorzędną dyskusję z Wami. Będąc jednak człowiekiem pełnym wyrozumiałości i przepojony szacunkiem do bliźnich usmiecham się z dobrotliwą pobłażliwością . i tymże miłym akcentem zakończmy dyskusję dotyczącą "ichnich".;p

Opublikowano

przypomniał mi się wierszyk z dzieciństwa :). niestety nie pamiętam ani tytułu, ani nazwiska autorki, tylko te dwa fragmenty:

...
Rosły, rosły owce,
Na owieczkach wełna,
Szumiała siklawa
Białej piany pełna

...
Ciach, ciach nożyce,
Przy gęślikach, przy muzyce.
Nie ma to jak sprawna ręką,
Gruba owca już jest cienka!

szukałem w Sieci, ale nic nie znajduję.

a Twój wiersz bardzo mi się podoba :)
pozdrawiam i do poczytania :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Radosław   Sprowadziłeś filozofię carpe diem z piedestału prosto w szary, pospieszny wtorek, bo "istnieje życie przed śmiercią".   Dzisiejszy świt i zmierzch są tak samo niepowtarzalne, jak każda wielka okazja. Rezygnacja z „waluty wymówek” to najbardziej zyskowna inwestycja – zamiana bezpiecznego czekania na autentyczne przeżywanie tego, co jest tu i teraz. Świetny tekst! 
    • Czyta się to jednym (lekko zatęchłym od obrazowości) tchem. Zostaje w czytelniku przeplot emocji, zażenowanie, litość, nadzieja, zgliszcza miłości.  Mocny, refleksyjny, trzymający się codzienności życia tekst.   Technicznie uszczypnęły mnie w oczy bliskie sobie obrazy powtórzeń (brzuch, pot, pocenie się) które (jak on) przelewają się ponad już narysowany obraz, nie dodając nic nowego. 
    • na styku stu "p" dzieje się Przetrwanie "Pierdolę" "Pas" "Poległem" "Poddaję się" "Padam" "Przegrałem"   Paradą Powodów i Przekleństw niczym skarpeta w Pantoflu codzienności otula ciało obciążeniową kołdrą Porażek Ponownie Potwornie Powtórnie   nie zmywa jej Prysznic nikotynowej Przyjemności łyk kawy spóźnionej o ciepło, jakieś Pół godziny nosimy ją dzielnie aż do Późnej Pory by zrzucić z siebie wszystko jak Północne Palto ubierając się w nagość Piżamy Pospiesznie Potulnie Pod Pierzynę.   a tam już czeka inna ze stu"p", Twoja stopa która zmienia wszystko.   nagle to co mam, ważniejsze niż co mógłbym mieć   na styku stóp właśnie małym codziennym erotykiem dzieje się miłość
    • @Czarek Płatak   Wracam do tytułu "kotd" to zbitka słów "kot" i "kod". Kot - ten internetowy, przyciąga uwagę i daje pozytywne uczucia. Kod - czyli sugerujesz, że jest tu kod do złamania. A słowo "przeciągnięcia" sugeruje manipulację. Najpierw jest miejska rzeczywistość - autobusy hamują i wydają dźwięk jak "gwiżdżące delfiny", czuć zapach mięsa (grillowane z budki?), a kot ma swoją surrealistyczną wizję. " Pierzasty wąż" - może mieć różne znaczenia - tworzenie, relacje z inną osobą. Kiedy boli, podmiot liryczny "musi się rozmazywać" - odciąć się od emocji, aby ochronić to, co ma w sobie najcenniejsze ("muszlę albo kamień"). Dla kota nadmiar światła jest fizycznym uderzeniem w dno oka. Dla podmiotu lirycznego świat (dźwięki, zapachy, relacje) jest dokładnie tym samym - nadmiarem bodźców, który wlewa się w niego i rani. To zapis zmagań z wysoką wrażliwością (HSP).:) Czy coś jeszcze ukryłeś?  Pozdrawiam.   
    • @Migrena  U Ciebie nie ma rutyny . Są emocje, ciarki, gęsto, gejzer emocji. I refleksja ... Pozdrawiam ciepło.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...