Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

łatwo sądzić przez lupę
człowiek wydaje się zbiorem
wykroczeń na wyrost

poruszona lawiną wyobrażeń
orzekasz bez wysłuchania

a przecież mam ludzką twarz
bez szkła powiększającego

choć język gruboziarnisty
rozczyniam chleb

na co dzień jestem razowcem

Opublikowano

Ostatnio Krysiu, pięknie pachnie u Ciebie chlebem! Przypomina mi się
przysłowie: kto w ciebie kamieniem, ty w niego chlebem.
Pierwsza zwrotka zwłaszcza, ma bardzo głęboki sens:
"łatwo sądzić przez lupę
człowiek wydaje się zbiorem
wykroczeń na wyrost"
Z prawdziwą przyjemnością czytałam, najserdeczniej pozdrawiam
- baba

Opublikowano

Witaj Krysiu.
Ciekawy wiersz. Szczególnie przypadła mi do gustu pierwsza strofa.
Moim zdaniem tytuł i ostatni wers są jak gdyby klamrą spinającą wiersz.
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dobry tytuł i piękne wporadzenie... środek wiersza, to cała Tereska...
a na koniec wymowny zaczyn na chleb. Bradzo lubię razowiec.
Czytam całość, jako monolog kobiety do męskiego osobnika i...
czyta mi się.. poruszony.. lawiną wyobrażeń. Mylę się.? może tak,
może to do kobiety... Będę wyglądać odpowiedzi.
Pozdrawiam... :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Witaj A.StronoMka :)
No tak. Zdrowie najważniejsze!
Tytuł jest ...metaforą, której zrozumienie zawarte w treści wiersza. Więcej nie mogę zdradzić :)

Dziękuję za czytanie i zastanowienie.

Serdecznie pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Lubię zapach chleba (ten rzeczywisty i ten w przenośni).
Chleb też jest najlepszą odpowiedzią na "kamień", często zaskakuje napastnika a nierzadko wycofuje "odwet".
Odczytałaś w wierszu to, co istotne.
Dziękuję pięknie, Izo i pozdrawiam serdecznie :)
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Czarku, Twoje "bez zastrzeżeń" zupełnie wystarczy - cieszę się :))
a "razowiec"? hehe... musi być! skoro "język gruboziarnisty", nie może być zbyt poetycko :)

dziękuję i cieplutko pozdrawiam -
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   ja Brychta kiedyś pokochałem i miłość wciąż trwa.   za "suche trawy", za "wycieczka Auschwitz - Birkenau, za " dancing w kwaterze Hitlera", za " opadanie ziemi " itd.   mógbym się z niego doktoryzować:)   kto dziś napisze takie teksty?   jak Nowakowskiego " gdzie jest droga na walne", jak Gerharda" niecierpliwość", jak Tyrmanda " zły", jak opowiadania Steda ?   nikt już nie zrobi pasztetowej jak dawniej!   " ta czaszka już nigdy się nie uśmiechnie".   i tylko mi we łbie dudni Miron Białoszewski z tym swoim:   "dzień wre i huczy  noc nogami powłóczy  uciec by za te lasy góry  głupstwa pleść  kwiatki rwać  kurwa mać"     o filmie pomilczę.... bo się nie znam:)    
    • O ma radościo! Przyjdź już wreszcie po mnie! Niech po mej śmierci dopiero nie pomnie!     Gdy cię nie widzę, brakuje mi duszy, Dziecię rozpaczy nawet się poruszy; Jednakże gdy twe obaczę przeźrocza, Ponęta myśli nagle je uwłocza; Ostatnie głosy słyszę już w mej głowie: Czy ja to widzę? Czy iluzją zowię?   Leci pytanie, lecz bez odpowiedzi, Przez nieba lice światłością przecina; Wtem te obrazy osobą nawiedzi, -Mojej to klęski, klęski moja wina.   Tracę nadzieję, że kiedyś usłyszy, Brak celu życia - jęki słyszę wyszy; Nie będzie szczęścia, duszy ozdrowicia, -Jak ja żałuję mojego powicia.
    • kobieta na łące przypomina babie lato  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      rozanieliłaś się ochoczo no bo czerwcwa pora przyszła leżysz a także chodzisz boso uważaj możesz złapać wilka :)
    • Właśnie wypełzło ze sporych rozmiarów Dostrzegalnej na rozległej powierzchni O barwie zgniłego   Ma niecodzienny wygląd, jakby coś w rodzaju Gdyby spojrzeć od strony   Na przodzie zwisają lepkie, długie Z tyłu, krótkie, okrągłe Po bokach, bardzo ostre Niczym doczepione do drgającego    Wtem dostrzega w oddali słysząc przeraźliwy Podobny do wielkiego, skrzeczącego Jest zmuszony do odwrotu w kierunku    Pomimo szybkiej ucieczki i przeskakiwania czuje na sobie, wstrętnie cuchnące Jednak po jakimś czasie, przestaje być takim    Obraca przód do tyłu i apetycznie atakuje Ma teraz ciało, większe od największego Widzi jasne wyjście, z tego durnego      Właśnie wypełza, ze sporych rozmiarów Dostrzegalnej na rozległej powierzchni      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...