*****

[Kaliope_X.]

jak ptaki lotne i wieczne
zostawić ślad w bezkresie
słonecznych dziupli, samotne
pióro uronić, niech poniesie

którędy wolę przeznaczenia
zapisał w księgach przed wiekami
skrzydlaty trzepot rozprzestrzenia
zmysły łagodnie, ich strofami

głaszcząc, w niebieskie śle wejrzenie
gdy w pocałunkach nie upadnie
z obłoków brzmi anielskie pienie
to ptak w swym locie przystał, skradnie

nadzieję w oczarowań moce
oddając zaraz przyzwoleniu
snom wszystkie nieprzespane noce,
niech dnieją nam, we współpragnieniu

bliskości wzajem odkrywanej.

[Liryczny_Łobuz]

Piękny wiersz - pisany chyba w oczekiwaniu ... Wiosny?

Wiosny, która przyniesie - "oczarowań moce" , a co za tym idzie - "nieprzespane noce".
I żaden kogiel-mogiel, tylko kwintesencja liryki - na Plus!

Jeszcze trochę, Kingo - a sam będę wypatrywał nadejście Rózanopalcej Pani.

A dawno mi się to nie zdarzyło :)

Dziękuje za inspirację - M.

[Kaliope_X.]

Dziękuję. Cieszy mnie, że wiersz się spodobał :-)

Tak.. trochę tęsknię do nocy bezsennych, a jednak - jakby wyśnionych... do czaru odkrywania w ciszy piękna i błogości.. której to, jedynie, szepty się powierza.. drugiemu :)
Cóż... może wiosna coś zmieni... i u mnie zazieleni ;)

A co do Różanopalcej... wypatruj, wypatruj, bo to pewnie najpiękniejsza z Dam, skoro w dłoniach woń purpury zamyka!

Jeśli zainspirowałam rzeczywiście - to dla mnie największe wyróżnienie!


Refleksyjnie tym razem, gdy wieczór w pełni...
:-)

[Kaliope_X.]

Agnieszko: za piękne słowa - pięknie chcę podziękować :-)


w miłości siła,
niech więc przed nami
wiosenka miła
tańczy kolorami

tęczy - wszystkimi,
i rozchmurzy mroki,
by szczęśliwymi
żyć i pierwsze kroki

ku Największej - stawiać.



Miło mi, że zajrzałaś :-) Dziękuję za czytanie!

Pozdrawiam :-)

[Kaliope_X.]

chciałabym jeszcze doświadczyć tej "uroczej dojrzałości"... ale - wiosna, wiosna! :)) nadzieja wszak jej barwą ;)

pozdrawiam.

[Rihtik Stempelek]

w uroczej dojrzałości
zaznawaj wżdy młodości
co żywota jest wiosną
żyj wiecznie w miłości

[Kaliope_X.]

tak starać się będę
gdy świat ku zieleni
swoje okiennice
wydobywa z cieni

by wiosnę przedłużyć
w młodości wszak siła
i tak sercu służyć
by wiecznie w nim biła

radość niebu miła :)

[Rihtik Stempelek]

A wiesz, że radość wbrew matematyce mnoży się, gdy się ją dzieli...
(To pytanie bez pytajnika, bo czytam, że wiesz... :))
Tak... Mądrze jest starzeć się wiosennie...