Zgłoś

@Łukasz Jurczyk   Po zniszczeniu Tyru, Aleksander ruszył na Gazę. Batis - dowódca twierdzy, który jako jeden z niewielu stawił Macedończykowi zaciekły opór.   Narrator (Batis właśnie) - dzieli świat na żywioły - piach, słońce i wolę przetrwania. Dla niego pustynia to matka, która hartuje. Narrator przewiduje wynik bitwy („Gaza - fort z piasku ) .   Świetny jest opis Batisa - rozprawiasz się ze stereotypem. Brak rodziny czyni go idealnym żołnierzem - nie nosi w sobie lęku bliskich czy o dziedzictwo. Została mu waleczność i determinacja.   „Noc, gdzie nie ma gwiazd” oraz „słowa za małe na to, co przyszło” budują atmosferę grozy i nadchodzącej apokalipsy.   Jak zwykle świetny tekst!  Pozdrawiam.    Bogowie z pyłu. Wiatr rozwieje imiona. Noc bez żadnych gwiazd.

Ubrana w płaszcz i buty, tak chyba powinno być.  "I nie wyszło" w tytule pięknie pieje z kogutem. :)

... za Bereniką.. :)

To prawda.. @andrew... wiara nie rośnie na drzewie, nie siedzi na kamieniach.. jest we wnętrzu człowieka, to "coś", co powinno się pielęgnować, by długo trwało. Dobrego wieczoru i nowego tygodnia.. :)

Jedna dla nas ścieżka, albo jeden ból, gdy się skończy woda, dla spragnionych ust.   Jedna dla nas ścieżka, jak nie wierzyć mam? Serce sobie śpiewa, gdy przy Tobie trwam.   Jedna dla nas ścieżka, poezja prawdziwa i prosta. Jestem, w Ciebie wsiąkam. Martwa dziura w mostach.   Jedna dla nas ścieżka, piękna jak murawa, gdy jesteśmy deszczem, który na nią pada.