My (I)

[Bronisław Jaśmin]

potrafimy wymyślać się dniom i odbiciom
może jeszcze przestrzeni
ukrywając myśli w niestabilnych miasteczkach -
w bladych kroplach deszczu

bez trudu przeprowadzamy się z ludzi do ludzi
przemeblowujemy sny i w lustrach miłość
więzimy w sobie własne odmiany wszechświata
indywidualne powietrze na spacer i światło

koniec świata jest stanem rozrzutnym
zamówi na swój występ owoce z galaktyk
wykupi wszystkie sklepy wystawi plakietki:
nieczynne aż do odwołania niezręcznego czasu

[Beata Piłat]

cała prawda o nas, pełne uznanie, pozdr.

[Baba_Izba]

Ciekawy wiersz, podoba mi się, mam jednak takie spostrzeżenie: słowo "wymyślać" czyta mi się jak "złorzeczyć, pomstować" a dopiero
za chwilę odnajduję sens "wymyślać się". Może to tylko ja tak mam?
Serdecznie pozdrawiam
- baba

[Gość]

"bez trudu przeprowadzamy się z ludzi do ludzi"

Powyższy wers biorę. Reszta niestrawna.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ogólnie, nie jest źle. z uwag... jw.
Pozdrawiam... :)

[Grażyna_Kudła]

Już nieraz tak mi się marzyło pooddychać indywidualnie własnym powietrzem :))

"potrafimy wymyślać się dniom i odbiciom" - czy to znaczy, że wymyślają nas dni i odbicia? To dlaczego "potrafimy" (my)?
Może miało być "pozwalamy" - i wtedy lepiej by mi się czytało.
To jest ciekawe:

koniec świata jest stanem rozrzutnym
zamówi na swój występ owoce z galaktyk
wykupi wszystkie sklepy wystawi plakietki:
nieczynne aż do odwołania niezręcznego czasu

I to jest prawda. Przyjdzie sobie taki koniec świata, a kto za to wszystko zapłaci?
My....
Oprócz indywidualnie i wyboldowanego, wiersz mi przypadł.
Pozdrawiam
:)

[cezary_dacyszyn]

dużo dobrego czytania ;-)