Czas na śniadanie minął...

[Marek Wieczorny]

Syntetyczna rzeczywistość
Poraniona spękaną farbą
Krzyk artysty
Alfabet barw

Lecące żurawie
Nie odlatują z płócien
Zaklęte w palecie
Płynące kolory

W powietrzu baletnica
Nad paryską sceną
Nie ma grawitacji
Ani lewiatana

Utkany z tęczy
Uśmiech wielkiej damy
Przyklejony do twarzy
Melancholią

Arlekin z domalowanym
Zdziwieniem tęskni
Czas na śniadanie minął
Pożółkły trawy

[Patrycja Rosłoniec]

Marku, bardzo lubię Twoje pisanie i nigdy się na nim nie zawiodłam. Tym razem również tak jest. Ciekawa treść, lekko się czyta... No i uwielbiam Lewiatana.

Pozdrawiam, Pat.

[Marek Wieczorny]

Patrycjo!
Cieszę się, że zatrzymałaś się, na krótką chwilę, przy tym wierszyku. Dziękuję za miłe słowa. To zawsze dodaje sił i wiary w to, że ktoś chwilowo będzie towarzyszem mojej wyobraźni.
Serdecznie pozdrawiam
Marek Wieczorny

[Roman Bezet]

Marku, bardzo inny ten Twój wiersz, w końcu widzę w pełni artystę - malarza :).
Z jakich to obrazów czerpałeś wspomnienia - staram się zgadywać, ale przecież każdy ma swoje, które pozostają. Najważniejsza, łącząca jest tu prawda o życiu, która schowana w słowach melancholijnie nas przestrzega.
pzdr. bezet

[Marek Wieczorny]

Bogdanie,
dziękuję za miłe słowa zawarte w komentarzu. Szczególnie to miłe gdy słowa te płyną od Poety.
Serdecznie pozdrawiam
Marek Wieczorny