Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

rankiem zwykle wstaje wcześnie
ze skowronkiem jednocześnie
potem mgłę rozpędza białą
potem ważkę budzi śmiałą

rankiem trochę ma roboty
lecz najwięcej ma ochoty
mniszka puszek porozwiewać
nade wszystko kocha śpiewać

trele mele wraz z ptakami
nad strzechami, nad stawami
lubi wzbić się gdzieś wysoko
lubi mieć na wszystko oko

a gdy nieco się wyhasa
do południa, gdzieś po lasach
Cumulusy w pierze zmienia
aby już nie było cienia

od południa leży bykiem
jakby polnym był konikiem
mocarz zwiewnie urokliwy
można rzec że nazbyt ckliwy

bo wieczorem zamiast burzy
trąca lekko listki róży
mówiąc - proszę się rozwijać
pragnę pięknem się upijać

wiatr majowy jest więc inny
spolegliwy i uczynny
to nie wariat, nie szaleniec
to przyjaciel, ulubieniec

czasem ciepły, czasem chłodny
w swych staraniach niezawodny
aby nocną gwiazdy licznie
migotały synchronicznie

ech ty wietrze, ech majowy
jakże wchodzisz mi do głowy
jak co roku, daję słowo
dbasz o nastrój wyjątkowo

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @wierszyki   wiersz idzie jak pieśń, ale pod pieśnią pracuje rana.   jest w nim i ziemia, i granica i ten przedziwny cięzar losu, który człowieka nie opuszcza nawet wtedy, gdy zmienia państwa, języki, strony świata.   bardzo mnie ujęło, że tutaj pamięc nie jest archiwum, tylko ciałem jakby niesionym przez   słowo, przez droge, przez garść konkretu.   właśnie dlatego ten utwór tak mocno oddycha .   bo on  nie opowiada o wykorzenieniu, tylko samo z niego mówi.   piękna, głęboka poetycka robota :)    
    • @huzarc   dziękuję serdecznie :)       @wierszyki     też tak sobie pomyślałem.   piękne dzięki :)       @andrew   święta prawda :)   pięknie dziękuję :)    
    • @huzarc   przejmujący wiersz.   zwłaszcza tam, gdzie wojna przestaje być wydarzeniem, a staje się stanem sumienia i obecnoscią niemal domową.   finał jest świetny bo nie krzyczy, tylko osiada w czytelniku   jak coś, czego nie da się już usunąć z pamięci .    
    • @vioara stelelor     tym wierszem  nie idziesz do czytelnika , tym wierszem go otulasz.   jest w nim coś rzadkiego,  czułosć, która nie musi krzyczeć, żeby płonąć.   to romantyzm najpiękniejszego sortu.   nie z papierowych uniesień, lecz z prawdziwego drżenia serca, z tej namiętności, ktora umie być jednocześnie delikatna i nieodwołalna.   "jesteś” brzmi tu jak zaklęcie, jak ocalenie świata, a finał z naszyjnikiem   dobrego czasu jest po prostu olśniewający .   zmysłowy, ciepły i boleśnie piękny.   ten wiersz zostaje pod skórą.   we mnie.  
    • @Annie Pociągnę temat wierszem ale muszę się namyśleć, dziękuję Przepięknej niedzieli
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...