Drzewo Mądrości
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Posem 334
@Berenika97 Tak czasem jest. Dokładnie. Pozdrawiam.
1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 50 odpowiedzi
- 1 153 wyświetleń
-
- 46 odpowiedzi
- 959 wyświetleń
-
OBYWATEL ŚWIATA DO ARCHITEKTÓW WOJNY 1 2
Przez WarszawiAnka, w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
- 39 odpowiedzi
- 940 wyświetleń
-
- 33 odpowiedzi
- 1 019 wyświetleń
-
- 28 odpowiedzi
- 788 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez LessLove · Opublikowano
@wiedźma Ulegam czarowi naszej piosenki, jak urokowi dziecka, już siódmego? Rodzicielskie szczęście, dzięki Twojemu wierszowi i odrobinie szlifu coraz sprawniejszego rzemieślnika. Będziemy łamać ludzkie serca naszymi nutkami. Dziękuję CiZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Tadeusz Koch Ha, współczesne "Poskromienie złośnicy"! Tylko że Tadeusz, w przeciwieństwie do Petruchia, nie sięga po podstępy i głodówki - uzbroił się jedynie w rymy i komplementy, licząc na to, że urok osobisty załatwi sprawę skuteczniej niż Szekspirowska taktyka. Ciekawe, czy bohaterka da się przekonać łatwiej niż Katarzyna, czy raczej odpowie, że złośliwość to też forma sztuki... W każdym razie wiersz ma lekkość i świetną puentę - może w XXI wieku poskromienie złośnicy to nie kwestia dominacji, a jednego szczerego uśmiechu. Znakomity pomysł! -
Przez wiedźma · Opublikowano
Mówiłeś pięknie. Zbyt pięknie. Jakbyś czytał szept z moich snów. Dałeś mi słońce w zimne ręce. Chciałam uwierzyć. Chciałam czuć. Tłumaczyłeś moją ciszę Dawałeś wiarę. Serca krzyk. Myślałam: "ty i ja i dzień" Mówiłeś: "jeszcze nie ma nas". Krok do tyłu. Wdech. I wstałam! Byłam Twoją tajemnicą Budzę w sobie nowy dom. Zabieram serce z Twoich rąk Kiedy minie ten cały ból? Już nie pytam gdzie i z kim Odbieram głos. Odbieram noc Składam okruchy siebie. Serce pękło. Dusza płacze Krok do tyłu. Mój. Nie twój. Zostałam sama w środku Każdy dzień to nowy ból. Nie proszę żebyś wracał Nie pytam co jest z nami Zamykam drzwi na cztery spusty Idę sama swoimi drogami. Krok do tyłu. Wdech. I wstałam! Byłam Twoją tajemnicą Budzę w sobie nowy dom. Zabieram serce z Twoich rąk Kiedy minie ten cały ból? Już nie pytam gdzie i z kim Odbieram głos. Odbieram noc Składam okruchy siebie. Zostawiam to, co bolało Biorę to co zostało Nie czekam na twoje "zostań" Jestem cała. Jestem tu. Idę sama. Krok za krokiem. Każdy oddech wraca do mnie. Idę sama. Krok za krokiem. Wytwórnia tradycyjnie @LessLove DziękujęZaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Somnia Ten wiersz ma niezwykle gęste obrazowanie "wtórna twarz w ciemności", "podlewam swój cień w upale" czy "kokon modlitwy łez" to metafory, które są niebanalne. Wers "Nie chcę umrzeć w objęciach życia" jest dla mnie najlepszy - paradoks, który świetnie oddaje wewnętrzne rozdarcie . Brzmi jak sobisty głos. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Simon Tracy Ostatnio też coś smutnego napisałam, naczytałam się dziwnych historii. :)
-
-
Najczęściej komentowane
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się