Życie to patos, czy poezja?

[M_Patriota]

Zanim zapadną policzki
i potworzą się bruzdy,
jak na czole,
tak i na twarzy,
jeśli Bóg na to zezwoli,
bo los na pewno
na to nie przystanie.

I wiek stary nim nadejdzie,
i grzbiet schyli ku kolan.

Trzeba radować się dniem codziennym:
sen budzić przed świtem,
słuchać śpiewu ptasząt,
który z gęstej jedliny przychodzi!...

Gdy dzień wywidnieje,
posłać oczy tam,
gdzie horyzont daleki.

I czy nieboskłon przyśle krajobraz,
czy głosy żywiołu Natury,
przyjąć z wielkim wyróżnieniem należy.

Bogu i Miłouczyńce zakomunikować:
[ kiedy już oczy podniesie
do dnia następnego ]
że już ze świtem się przywitałem,
ptaszęczy śpiew był w domu,
oczy z horyzontem się spotkały,
nieboskłon dostarczył widokówkę,
odgłosy Natury utkwiły w sercu -
aż z tego wierszem się stałem.

A Tyś spała tak serdecznie.

[HAYQ]

byłby z tego nawet niezły miłouczyniec, Patrioto. Po dopracowaniu oczywiście. Na razie tylko ten fragment, trochę "przycięty" co prawda i o nieco zmienionej wymowie, ale tylko taka wydaje mi się zgodna z duchem pokory.
Pozdrawiam.

zanim zapadną się policzki
potworzą bruzdy
tak na czole,
jak i na twarzy
to Bóg dobry
by los pogodzić
pozwoli też

[Kolos94]

Podoba mi się...wiersz ten jest prosty i przez to pełen osobliwego uroku, rzekłbym wręcz: sielankowy.
Kim/czym jest "Miłouczyniec"? Ciekawy neologizm, ale nie wiem jak to rozumieć.
I w czwartym wersie od końca powinno być chyba "widokówkę", chyba że to również neologizm :)
Pozdrawiam

[M_Patriota]

Jeśli pytasz, to odpowiem: Miłouczyńce, Miłouczynka to moja żona. Jest ze mną na dobre i złe, więc wymyślonym przeze mnie takim miłym określeniem nazywam Ją w moich wierszach. "wiodokówkę" poprawiłem na widokówkę. Zwykły błąd. Serdecznie pozdrawiam.

[Ian Duma]

Lubię kiedy wiersze mają w sobie tak delikatną i spokojną aurę. Dźwięcznie i sympatycznie. Kojąca symfonia dla oczu, a kiedy tak czyta się na głos - to i dla uszu. Bardzo ładnie.
Pozdrawiam serdecznie!