bez smyczy

[Marek_Petrykowski]

w Twoim wierszu czas ulatuje z topoli - tego drzewa się nie ima na długo - kiedyś mój zegarek(po sekcji) wyszło na jaw pożerał czarne czcionki z kalendarza - został mi tylko listopad - na topolach...

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

prawie jak oś czasu, początek, podobnie jak U OXY zrozumiałam dosłownie a potem zaczęły się schody domysłów,Olek dał sygnał dobrze!!!
Mam taką przypadłość, że lubię zakręcać i nie piszę bezpośrednio - taki mój los:) dziękuję za wizytę:)
Pozdrawiam:)

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Listopad jest miesiącem pasującym do tego wiersza, dziękuję za bardzo ciekawy komentarz:)
Pozdrawiam:)

[Anna_Myszkin]

Wydał mi się zapowiedzią rychłego pożegnania z życiem i kimś bliskim przez "wybacz" i widzialne gawrony. Topolę nadal "trawię", bo jeśli symbolizuje równie "krótkotrwałą" peelkę, to gawrony opuszczają kończące żywot drzewo? Chyba się zagalopowałam. Nie pytam, bo i tak nie odpowiesz, ale i tak lubię posiedzieć nad Twoimi myślami, nawet jeśli są tak czarne.
Pozdrawiam :)

[Dyziek_ka]

Bardzo filmowy klimatyczny wiersz, Zwłaszcza ten ostatni złowieszczy obraz, jak grafika w ołówku . Zostawia w oczach ślad jak lampa błyskowa
Piękny wiersz . pozdrawiam

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przyznaję, że miło gdy ktoś siedzi nad moimi myślami:)
Dziękuję za interpretację - jest mi bliska.
Pozdrawiam:)

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję Dyźku, lubię obrazy.
Pozdrawiam:)

[Emmka_Szlajfka]

psiak do nas wraca na spacerze, czas niestety nie, choć chciałoby się.
wiersz lekko radosny haczący rzepem, by zaraz zmusić do refleksji, ech ulatuje życie jak gawrony...tak czytam, plusikuję
pozdrawiam:))

[Grażyna_Kudła]

Zobaczyłam w Twoim wierszu wyciętą topolę, może dlatego, że przywiązuję wagę do symboliki drzew, a ta - między innymi wkracza w świat umarłych (w przypadku topoli)
Gawrony, to chyba troski, które umarłych już nie dotyczą.
Dlatego ulatują.
To jakby pogodzenie się ze śmiercią, a raczej znajdowanie w niej ulgi przez osobę odchodzącą od nas, być może w cierpieniu. Dla tych, którzy pozostają - ból, więc może właśnie dlatego "wybacz"

Dziękuję, Magdaleno, za możliwość porozważania pod Twoim przenikającym duszę wierszem.
Pozdrawiam w zadumie...

[Sylwester_Lasota]

moje pierwsze wrażenie, jeszcze w trakcie czytania, było takie:
ładny wiersz, szkoda, że nieprawdziwy, bo uciekający czas przecież nigdy nie wraca.
i wtedy odleciały gawrony :)
a jednak nie wraca - pomyślałem
i to wszystko.

pozdrawiam

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czas potrafi wrócić i wtedy można go zamknąć w sobie, a z gawronami jest dokładnie jak mówisz:)
Pozdrawiam:)

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja też dziękuję za rozważania i wejście w wiersz - to ważne:)
Pozdrawiam również.

[Magdalena_Blu]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam również i cieszę się, że dał coś do myślenia:)