wędrując...

[bazyl_prost]

między fizyką a duchowością
w gąszczu możliwości
przechadzam się myślami
zło ma różne oblicza
jak opaska na oczach
ukrywa istotę-nieśmiertelność bytu
cierpienia koję pustką prapoczątku
w macierzy istnienia pulsuje życie

[dawniejbezet]

A mógłby pan tak po ludzku swoimi słowami?... Wyszukanewyrazy nie czynią wiersza, "przechadzanie się myślami" nie jest czynnością (fizyczną), cierpienia nie mają oblicz, nieśmiertelność bytu, prapoczątek, macierz (matematyczna?) w której pulsuje życie...
Pomysł może i był (fizyka a duchowość), niestety ugrzęzło w wydumaniu.
Pozdrawiam

[Sylwester_Lasota]

a mi nawet przypadł. na swój sposób go przyjmuję z podobaniem. no cóż, gusta...
i proszę się mnie nie czepiać ;)

pozdrawiam

[sława_zaczek]

cierpienia mają różne oblicza

oj mają, mają, coś wiem o tym, a skoro już musimy cierpieć,
róbmy to z godnością:P

pozdrawiam ciepło, Bazylu

[Emmka_Szlajfka]

temat jest mi bliski, podany może w sposób lekko niedopracowany, nie bardzo jako wiersz, raczej błądzenie w myślach, ale co tam. nie będę się czepiać.
pozdrawiam:))

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak pamiętam, Bazyl zawsze tak pisał i właściwie jego konsekwencja w utrzymaniu swoistego stylu, jest dla mnie godna podziwu.
A ten wiersz, mimo "wydumań" wydaje się wyjątkowo strawny, porównując z innymi tworami, których w większości nie rozumiałam :))

Bazylu - jedyna moja uwaga - niepotrzebne powtórzenie: cierpienia.

Pozdrawiam obu Panów.
:)

[bazyl_prost]

Pani Grażyno, dziękuję za obronę zmieniłem cierpienia na zło , może to i lepiej, cóż co kto lubi lub nie...Słowackim jeszcze nie jestem