Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czarna kropka bardzo mała
By liczyło się jej zdanie
Mruga oczkiem do przecinka
Posuń proszę mnie kochanie.

Wtedy będzie dla cię miejsce
Średnik z kropką w pionie stanie
Będą mnożyć się przecinki
Tylko tyle ile w planie.

Raz na górze raz na dole
Przecinek się w zdaniu słania
A kropeczce tylko w głowie
Znak końcowy zapytania.

Za przecinkiem jest dwukropek
Wyliczanka w takcie słowa
Kropka drży pod wykrzyknikiem
Już przecinku jam gotowa.

Opublikowano

Wiersz zabawny ze zgrabnym konceptem. Bez dedykacji byłby perełką sprawności słownej.
W tej sytuacji muszę spytać pana Trampa: mam się czuć wyzwany? (ew. jaką Waść broń wybierasz?...)

Pozostaje mieć nadzieję, że autorka wie, co pisze...

Pozdrawiam Autorkę i współdedykanta.

PS. Wszelkie oferty proszę na PW (ale lepiej mailem). No!

Opublikowano

Hi :))) Wit :)))))))Do Pana Tramp i dawniejbezet :)Ten wiersz odnosi się do komentarzy z poprzedniego mojego wiersza. Wpuściłam Was w maliny :)))))))) nie bieżcie tego na poważnie. Dzięki za odwiedziny. Zapraszam ponownie i życzę miłego weekendu S.

Opublikowano

Hi dzie wuszka :))))))Tak ma być i nie zamierzam zmieniać tu nic aby było śmieszniej:)))))))))to tak żeby nikt nie powiedział , że brakuje tu metafory:)))))))Dzięki za odwiedziny.Zapraszam ponownie i pozdrawiam cieplutko S.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





Sorry, to jest bardzo poważne forum. A nie hi-hi.
Proszę poprawić te... przecinki! (interpunkcję i szyk - dla lepszego rytmu, bo bez rytmu... kija szkoda)

PS. czerwone - do usunięcia, pogrubione - dowstawienia, pochylone - zmiany.
Opublikowano

Do dawniejbezet

Polonistka ze mnie żadna
Nie znam zasad abecadła
Ktoś powiedział że mam talent
Wena wtedy mnie dopadła.

No i piszę dla potomnych
To co umysł mój dyktuje
Interpunkcja tu nie ważna
Tylko to co w sercu czuję.

TERAZ LEPIEJ??? Dziękuję za trud poniesiony przy poprawie moich błędów.
Pozdrawiam serdecznie S.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Do wiejskiego kościółka na koncert kolęd Zjechali się brzuchaci dygnitarze z miasta O pyzatych gębach i złotych implantach. Zasiedli w pierwszych ławkach, a te aż   Zatrzeszczały, choć z dębowego drewna. Chór niósł melodyjne śpiewy, na które echo Odpowiadało, odbite od gotyckich sklepień. Poruszali niemo ustami, jakby znali słowa.   Jeden trzymał się za portfel, a inny rzucał Na tacę grube pliki fałszywych banknotów. A gdy umilkła ostatnia dźwięczna nutka Z organowych piszczałek i nastała cisza,   Hrabiostwo w futrach wyszło do swoich aut I odjechało, skryte za ciemnymi szybami. Na klęczkach zostali ci, zniesmaczeni butą I chamstwem, w ciszy szeptali modlitwy.   Wdychali ostatnie ulotne zapachy kadzidła, Jakby wciąż czekali na własne nabożeństwo. Słabnącą staruszkę przy zimnej ścianie Ujęli pod ręce, posadzili obok siebie i uściskali.   Na duszach zrobiło im się raźniej, a przez Barwne witraże ujrzeli spadającą gwiazdę. I nagle, w zadumie, posłyszeli dźwięki, które Wydobywały z siebie średniowieczne cegły.   Pieśni i kazania w nich utrwalone przez wieki, Jak szum morza w muszli, poniosły się wokoło. Nie chwycili za śpiewniki, lecz siebie za dłonie „Oj, Maluśki, Maluśki” na ustach nieśli.   I oto kościół oddychał znów pełną piersią. Gdy zgasły reflektory, a świece lekko mrugały, Przytuleni do siebie, szczęśliwi, pełni nadziei, Poczuli, że to jest najprawdziwszy Boży dom.
    • Andrew   bawiliśmy się w wojnę   damy wyprowadzały wojowników  słuchaliśmy melodii   marsz sokoły nie zginęły   później było normalnie krew siniaki straty pieniężne  źle obstawiony tucznik   teraz za znośne pieniądze  pozwalamy wybranym cieszyć się parkinsonem
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Aro, zabawa - wab Azora
    • miałam sen że nie było Boga świat w pustkę zaczął wpadać a słowa leciały przez ręce i chwiałam się w posadach
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...