Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

gdy się chowasz w jasnych włosach
w zamilczeniu w przeżyciu cała

tam w długości w szumie stawiasz ciszę

lecisz za rozłożeniem rąk w siebie
do dna do końca

poszukujesz śladów pierwszych wspomnień
w ziemi z pamięci w powietrzu z pamięci

kiedy tam się rozszerzasz źrenicami w ścianie
w szczelinach tynku w bieli

bolisz wtedy
nieprzetłumaczona jak cisza sen skojarzenie

na jakikolwiek znany mi język

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




a to cicha świntuszka!

a tak serio, moje odczucie jest takie- wyszedł napompowany chęcią "romantyzmu", jakiejś "delikatnoiści", ckliwie i z patosem.
ja nie czuję w nim erotyzmu, bo go zjadła pozłota

pozdrawiam :)
Opublikowano

w w w w w ...
ale poza fajnie płynie :))

pozdrawiam serdecznie

p.s.

Ran wciąż nie wiem jak nowe org działa, gdzie szukać ostatnich swoich publikacji, chyba zacznę numerować wiersze, bo po tytule wedle alfabetu ciężko... a odpowiedzi na komentarze???
gubię się w tym wszystkim...

Opublikowano

gdy się chowasz w jasnych włosach
zamilczeniu przeżyciu cała

tam w długości szumie stawiasz ciszę

lecisz za rozłożeniem rąk w siebie
do dna do końca

poszukujesz śladów pierwszych wspomnień
w ziemi z pamięci powietrzu z pamięci

kiedy tam się rozszerzasz źrenicami w ścianie
szczelinach tynku bieli

bolisz wtedy
nieprzetłumaczona jak cisza sen skojarzenie

na jakikolwiek znany mi język



-w.. takim razie powyżej wersja dla ciebie Jolu
i Bernadety Tadych-Manuszew, a jeśli chodzi o
biegunkę napraw i zmian na orgu też się gubię i mam to
gdzieś (do dziś nie widzę w tym dziale mojego tekstu na gazecie
"na bilet drugiej klasy"- (to uwaga do szacownych re oferma torów
(sorki ! )))

no to trzym się Jolka i nie pogub ! poz R


Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • spojrzenie zza lustra  nie znajduje odbicia  chciałoby zajrzeć  do myśli  a tam jak zawsze  remanent    nie pomaga słońce  budzące zeschnięte  konary drzew do życia  wyjmuje liście na światło  jak magik  królika z kapelusza    nie zgaduję skąd się tam wzięły  wszystko wiem   nie mogę sobie  tylko poradzić  z wewnętrznym głosem  podświadomością która chce  pokazać sens  prawdę …   a ja  ja ją mijam …   4.2026 andrew   
    • @Berenika97 Oj nie wiem, to akurat sprawdzone info :)) Mi w wewnętrznej spójności nieco pomaga wracanie do własnej twórczości. Czytam swoje rzeczy, słucham piosenek, chodzę na własną ścianę, zatapiam się w tym. Tak już mam i na tej bazie na ogół wychodzę na nową myśl. Jestem nawet już niezły w odbiór sztuki, ale to autorem jestem bardziej zapalczywym. Ogólnie też różne drogi prowadzą do Rzymu, o ile oczywiście do Rzymu :))
    • @.KOBIETA.   już zapomniałem:)))   wszystkiego dobrego:)
    • @SilentiumAeternum   1. Ten wiersz jest ładnie opakowaną pogadanką dydaktyczną, napisaną aby przekonać odbiorców do określonej tezy, ocenić ich zachowania i podsunąć gotowy, jedyny słuszny sposób percepcji świata. Najpierw opisujesz piękno świata, ale w taki sposób, żeby nikt nie musiał się nad tym zastanowić, po prostu rąbiesz bezdyskusyjne "piękną naturę", "cudownie kolorowe" , tak na wszelki wypadek, żeby wątpliwości żadnych nie było. Na końcu podmiot wyraża coś pomiędzy żalem, a pretensją, że ludzie nie widzą świata tak, jak on, a przecież jak oni tak mogą, a przecież powinni, a przecież to jest brak wdzięczności, miłości, wrażliwości. Ten "kat" na końcu brzmi już tak karykaturalnie, że odbiera utworowi jakąkolwiek perswazyjność. Człowiek (w tym wypadku to synonim słowa "czytelnik") zazwyczaj nie uczy się z cudzych kazań, a buntuje się przeciwko narzucaniu mu oglądu rzeczywistości. Najskuteczniejsza autorefleksja wychodzi zawsze z doświadczenia. Pozwól więc czytelnikowi na rzeczywiste doświadczenie tego, o czym piszesz. Pokaż to obrazami, wywołaj emocje, a nie je narzucaj arbitralnie - wtedy utwór osiągnie swój cel. Wprowadzenie, zawierające opis tego, co widać z okna - to dobry zaczyn (po wyrzuceniu z niego ozdobników). Druga część - jak wspomniałem - niestrawna.   2. Raczej na dobry początek odpuść sobie mowę wiązaną, bo nieporadność techniczna odwraca uwagę od treści.   AH
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...