Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

zaplątała się spódnica
pomiędzy nogami
cała była w piękne kwiaty
lśniące jak aksamit

stało się to podczas tańca
szybkiego oberka
kiedy partner swą partnerkę
dokoła okręcał

zadziwiła się spódnica
cóż tu ona robi
chociaż miło jej tak było
tulić się do nogi

ale tancerz nie próżnował
tańczył wciąż z rozmachem
znów zakręcił swą partnerką
i tupnął obcasem

pofrunęła więc spódnica
wygląda jak koło
oj niejedno męskie oko
zerknęło wesoło

widać było zgrabne nogi
i jędrne pośladki
wtem spódnica w dół opadła
przykrywając gatki

wirowała potem dalej
do góry do koła
gdy przestała grać muzyka
tancerz się zmiarkował

i zaprzestał kręcić wkoło
tupać też nogami
zostawiając swą partnerkę
z innymi pannami

tak spódnica w dół opadła
wzdłuż nóg smętnie leży
że tak pięknie wirowała
już prawie nie wierzy

będzie czekać tu z innymi
aż jaki kawaler
znów zaprosi ją do tańca
i zakręci dalej






Opublikowano

Gdybym to ja był spódnicą
przylgnął bym do ciała
tak, że nawet czwórka koni
by nie oderwała

mnie od kolan, ud, pośladków
i innych dobroci
chyba żeby owe cuda
były mojej cioci

wtedy sprawa jest niebyła
są inni tancerze
i jak znajdzie się ochotnik
niech cioteczkę bierze.


Pozdrawiam
HJ

  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @FaLcorN   och Kornel…jesteś zbyt drobiazgowy;) koniec z piosenkami.!  boję się już cokolwiek wstawić;)       
    • @APM   Przenikliwe spojrzenie na walkę poety ze słowem! Niezła jest ta zmiana perspektywy - najpierw próbujesz ożywić znaki ("ciągnę za sztywne ręce", "pokazuję język"), a potem same znaki interpunkcyjne zamieniają się w narzędzia tortury. Końcowe obrazy "cmentarz połamanych liter i nienapisanych wierszy" to smutne określenie twórczej niemożności. Napisałaś wiersz o tym, jak poezja może stać się niemożliwa, a jednak świadczącym o tym, że jednak jest możliwa. Piękna sprzeczność.
    • @Czarek Płatak   Ten nastrojowy wiersz to małe arcydzieło synestezji i melancholii. Budujesz w nim intymną relację między światem wewnętrznym a naturą, która zdaje się żyć własnym, niemal ludzkim rytmem. Cisza nie jest tu brakiem dźwięku, ale aktywną siłą, która „żłobi wersy” - sugeruje to ból lub głębokie przeżycie, które zostawia trwały ślad na człowieku. To piękny obraz tego, jak samotność i spokój nocy zmuszają do autorefleksji. Natura nie jest tu tłem, ale aktywnym uczestnikiem zdarzeń. Tytułowa „piosenka” to właśnie ten rytm wybijany o okno, który łączy świat zewnętrzny z chłodną szybą. Ostatni wers - „opierałem o nią czoło” – jest niezwykle sugestywny. Gest ten wyraża zmęczenie, smutek albo głęboką tęsknotę. Szyba staje się tu barierą, ale też jedynym punktem styku między człowiekiem a nieuchwytnym światem nocy. Piękna poezja!     
    • @Somalija nowalijki swoje są radością:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...