zagubiona w kapeluszu

[Magda_Tara]

Staśka, no coś Ty!!
nigdy nie pytaj ignorantów, Podmiotko!, cza pytać... mnie :)))
a ja Twoje wiersze, Autorko, uwielbiam czytać czytać i czytać!
buźki noworoczne, parzyste już nawet!
:)))

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

czyżby to o czym myślę?
Ej, Magdo dzięki za piękne słowa,wszak nikogo nie pytam, sami gadajo...nie pytani:P
Buzka i najszczęśliwszego, zdrowego Roku, reszte zdobywaj!!!!hihi

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

aż tak? Blumagdo, kochana dzięki!!! ściskam skrzydłem macham i najlepszego roku życzę:))

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

noooo, Kryś, wielkie dzięki że wy;łapujesz.. i lubisz, co prawda nie każdy, ale co tam jak jest kilku na tysiące to i tak wiele:)))), sciskam, macham i wszelakiego dobra życzę!!! na ten Nowy ROK!!!

[Spółka]

taki wiersz i brak zainteresowania :)
dziwne.
pozdrawiam serdecznie
S.

[maria_bard]

Pozwolę sobie o samym wierszu. Bez ćmoktań.

Czytałem wcześniejsze, czytam ten. Są zgrabne, ten ma nawet kształty powabne :). Tekst jest "ruchomy". Tylko tak umiem go nazwać. Nie tworzy statycznego, nudnego obrazka czy fotografii. Dzieje się . Bardzo dobry. Pozdrowienia. Na Nowy Rok dodatkowe.

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

heheh, Spółeczko, brak, bo zaciągnięty na uszy...
dzięki ;))

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

mario, komentarz inny niż wszystkie, dzięki i witam w moich progach, Noworoczne i kłaniam się życząc zdrowia i radości! najlepszego roku!!

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

heheh, mariannoja, taka mała zabawa, przerosła mnie jednak, dzięki!!

[Leszek]

Po tych ochach i achach, całkiem zasłużonych, ja Stasiu tylko się pokłonię wierszowi i Autorce niepoetycznie. Weny i zdrowia, banalnie ale szczerze życzę w tym 2012. :)

[sława_zaczek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ooo Leszku, jak miło, że zbłądziłeś celowo w moje progi :))
pozdrawiam ciepło

[sława_zaczek]

wstaje dzień

na przekór rozleniwieniu nocnych majaków
rozpromieniło się
zaiskrzyło powietrze

pies z kotem w jednej misce
obwąchują wczorajsze resztki
na tę prywatność wrona skrzeczy szpetnie

a ja zaskakuję samą siebie kocim grzbietem
sprężystością ruchów budzę pragnienia
w kałuży z niebem rozjaśniam oblicze

dzień pajęczyną otulił myśli
i chociaż szadź we włosach
pragnę jak koza podskakiwać do drzew
z liści uwić gniazdo i ludzika
zrobić z kasztanów

wkrótce
nie zaśpiewa radośnie
ptasie gniazdo na kominie
zazula zakwili żałośnie

poznasz że już czas
rozetrzeć w oczach sen



http://www.youtube.com/watch?v=iy_e3TPXCJo&feature=fvwrel

[szarobury]

Piszesz o tym jak łatwo nas zranić i jak niewiele świat to obchodzi. Ziemia odrobinka zagubiona w czelusciach Kosmosu jest zbyt wielka aby nas zauważyć, poczuć nasze bycie lub niesistnienie. Tak samo 8 miliardów ludzi, co kolwiek nam się nie stanie będą dalej mrówczo się krzątać wokół nieistotnych spraw najwyższej wagi. Piszesz przekonuwująco ('ładnie"). Pozdrawiam pieknie :)