Dzień słońca mocy blasku.

[Mirosław_Butrym]

Tonąca biel, chmur w błękicie
powiewem wiatru prowadzona lekkim
i rozświetlona mocą dnia radości;
rosnącej promieniami słońca,
grzejącego atmosferę oddechów,
energią szczęścia pragnącego życia;
mknącego drogami uśmiechu
myśli złaknionej pozytywnych barw
świadomej świata znaczącego czas,
układanym ciepłem spokojnej obserwacji,
pobranym z pogody ducha błękitu,
sklepienia życia widzianego pięknem
stworzenia przestrzeni wolności
patrzącej oczyma pejzażu.

[JacekSojan]

oślepion "mocą i blaskiem" mogę tylko pokiwać głową - to czysta grafomania!
nadmiar przymiotników i koszmarki językowe w rodzaju: "rozświetlona mocą dnia radości"(?!) - "mknącego drogami uśmiechu"(?!) - "układnym ciepłem spokojnej obserwacji(?!)- "pobranym z pogody ducha błękitu"(?!) i.t..i.t.p dowodzą tylko jednego - braku panowania nad słowotokiem i całkowitej ignorancji w sztuce organizacji wypowiedzi;
sztuka słowa jest ci bardziej obca niż język suahili -

J.S

[Mirosław_Butrym]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Mylisz się to nie grafomania, tak się tylko tobie wydaje, to raczej tekst płynący z duszy spokojem, nie zaś słowotokiem tak jak mówisz. O ignorancji nie ma mowy, by była w mojej sztuce wypowiedzi poprawnej foremnie, poezja jest mi nie obca, żadnych koszmarków nie widzę w poprawnie stworzonych metaforach, nie wydaje mi się natomiast, by przymiotników było zbyt wiele, to akurat w moim przypadku jest kwestią, celowych zabiegów warsztatowych.

Żegnam.