Sala 203

[Adam_Szadkowski]

bolesność
zacisnęła zęby
uszy chwytają zgrzyt

na ostatnim
łóżku
leżą 44 lata ciała

wszystkie włosy
zostały na grzebieniu
i widać jak
skóra okrywa
żyłki czoła

napis na drzwiach-
-nie mówić nic

w ciszy między oddechami
szaleje cały miniony

[Adam_Szadkowski]

Podobny tekst (o podobnym tytule.. ) jest nieopodal, więc dodałem dla porównania... Niektórzy go znają, a Ci co nie znają znajdą w nim dużo mnie.



Adam

[Adam_Szadkowski]

Nie nie mam takiej świadomości! Dobrze by było gdybyś mówił o swoich odczuciach, a nie wyrażał opinii za innych czytelników.

Adam

[Adam_Szadkowski]

"Ale zapewne masz świadomość, że "wzruszeniem ramion" zostanie ten wiersz przyjęty"

To Twoja opinia o tym, że inni będą też "wzruszać ramionami" czytając ten tekst, a to nie jest w porządku.


Adam

[Adam_Szadkowski]

Nic juz nie rozumiem, ale OK. Dziwi mnie tylko, że słowo "ja" piszesz z dużej litery. Bardzo się chyba różnimy...


Adam

[Seweryn Muszkowski]

Podoba mi się Twój wiersz.
Ps. "Sala 203" to jakiś szczególny obiekt z historii?

Pozdrawiam.

[Adam_Szadkowski]

"Sala 203"... hmmm... Pracowałem kiedyś przez pół roku w szpitalu. Ale to nie wyjaśnia wszystkiego. I niech tak pozostanie...

Adam

[Seweryn Muszkowski]

CYTAT (Adam Szadkowski @ Jun 14 2003, 12:52 PM)

"Sala 203"... hmmm... Pracowałem kiedyś przez pół roku w szpitalu. Ale to nie wyjaśnia wszystkiego. I niech tak pozostanie... Adam

Nie no! Musiałeś mieć tam niezłe wrażenia!

A tak swoją drogą, gdy po roku '97, z sytuacją na rynku pracy, zrobiło się nieco lepiej, mój brat "złapał" robotę w Zakładzie Psychiatrycznym, jako sanitariusz.
Chociaż, z wykształcenia jest inżynier informatyk i coś tam od telekomunikacji.
Oczywiście, podczas recesji, posadę tę utracił - ale to już inna bajka.
Zmierzam do tego, że takie przeżycia, to naprawdę duże doświadczenie dla człowieka. Gdyby tak pobył tam jeszcze 2 lata, to jestem pewny, że przestałby wierzyć w ludzi, sens świata.

Twój wiersz krzyczy: "ten kto go pisał, musiał w jakiś sposób to przeżyć" - chociaż, nie przesadzajmy , te ciała przebalansowały sztamę rzeczywistości. A szczególnie liczba. To chyba była "Sala 203" w Afganistanie, bo nic innego, nie przychodzi mi do głowy.

[Agnieszka_Gruszko]

po pierwszej próbie samobójczej nie chciałam wracać do domu, więc zostalam w szpitalu... byłam wtedy strasznie zafascynawana ksiązkami w stylu :Lot nad kukulczym gniazdem" i "Weronika postanawia umrzeć", więc poprosilam, zeby mnie wzieli na psychiatrię.... nigdy wczesniej przez myśl mi nawet nie przeszło, że w jednym miejscu, może być zgromadzone tyle bólu, cierpienia, niemocy... i wstydu....
strasznie ciężko to przeżyłam, bo dotarlo do mnie, że życie malo ma wspólnego z sielankowa wizja tego typu chorob... najgorsze dla mnie było chyba to, że oni wszyscy mieli przebłyski świadomości i tak strasznie cieprieli, kiedy zdawali sobie sprawe ze swojej "nienormalności", tak bardzo chciali być zwyklymi ludzmi.... a ich słowa... miały w sobie więcej prawdy, niz wszystkie wiersze swiata...
bardzo piękny wiersz, Adasiu

[Kai_Fist]

pierwsza strofa idealna, wiem niemal dosłownie o co w niej chodzi.
na temat pozostałych nie mogę powiedzieć żadnego słowa.
Tak po prostu nie wiem co należałoby napisać.

Podoba mi się

[Adam_Szadkowski]

Zamurowało Cię, czy co...?



Adam

[Piotr_Mogri]

witaj,

mocny, głęboki, bolesny, niesamowity...
...i piękny

pozdrawiam
Piotr Mogri

[Katarzyna_Perek-Samosiuk]

Witaj!
Podoba mi się...
Zza tych wersów wróciła do mnie sytuacja sprzed lat, gdy "bolesność zacisnęła zęby"... Dopiero teraz mogę ubrać we właściwe słowa to, co wtedy czułam. A czyż nie o to chodzi w poezji? Znaleźć właściwe słowa dla tego, co nas wzrusza, boli, raduje... Dziękuję Ci i pozdrawiam.

[Joanna_Felicja]

tyle dwuznaczności.Ale gdzie ich nie ma...

[Magdalena C]

Byłam kiedyś na "sali 203". Gdyby przyszło mi tam wrócić, jako pacjenowi, wolałabym umrzeć :(


Dziunia

Peace

[Adam_Szadkowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Życzę dużo zdrowia...

[Pati_Yang]

Wiersz mocny,piękny,smutny,dobry...Moc przymiotników,pobladłych od nieznaczeń wobec czegoś takiego...