Deszcz

[Promil Czwarty]

W moich oczach starzec na fotelu
W dłoniach chęci i niechęci chwili
Na flankach przyjaciół niewielu
I strach odważny jak nikt nigdy

Zapytaj mnie w wieczór deszczowy
Dlaczego oczy moje zmęczone
Dlaczego nigdy nie było mowy
O kroplach deszczu jak były słone

Bo tylko w deszczu jestem odważny
Rozpłakać się nie bać przy Tobie
Krople okryją jak płaszcz niewidzialny
I nawet kupę przy Tobie zrobię

[dzie_wuszka]

raczej w fotelu
bo na fotelu, niesie obraz cupnięcia staruszka na podłokietniku, oparciu (choć tu obraz robi się szulcowski ;) ) lub na fotelu dentystycznym
:)

ładna fraza : bo tylko w deszczu jestem odważny
ja też ;)

wiersz, jako całość dziwaczny, mam wrażenie, ze korzystać chce z jakiejś gry pomiędzy powagą, szokiem, a drwiną, ale nie bardzo mu wychodzi.

Howgh :)

[Tali Maciej]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ta fraza spsuła ten pikny tworek

żenuła)))-:

[H.Lecter]

Kupa już jest, teraz trzeba czekać na miłosierny deszcz... ;)

Kosz.

[Lübow]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Promil, jakbyś ostatnią strofę eksterminował w kosmos niebytu kibitką zapomnienia, to powiem, że pierwsze dwie są zupełnie niezłe. Pozdrawiam :)

[Mariusz_Sukmanowski]

Powiem tak: albo inaczej :)
Autorowi najwidoczniej zależało na wywołaniu jakiegoś zamieszania i faktycznie pointa mnie "zamieszała".pozdr