Istoty Momentalne

[Boskie Kalosze]

Valentine uwielbiała spacerować rankiem po antenie telewizyjnej.
Dwa razy potknęła się o "Kawę czy herbatę" i opadając z X piętra
niczym wielki i rozcapierzony szary liść zerwany wiatrem z gałęzi drzewa genealogicznego,
zaglądała przez okna sąsiadom w akwaria z rybkami i do klatek z chomikiem.

Pierwszym razem wyglądało to na wypadek,
za drugim pomyślałem, że musi w ten sposób polować na coś dla mnie nieuchwytnego,
coś, co wychodzi z ukrycia, kiedy myśli zostają na górze a ciało spada coraz niżej.
- Widocznie pomiędzy życiem a śmiercią żyją stworzenia dostrzegalne
dopiero wtedy, kiedy zbliżyć się do granicy tych dwóch światów? - myślałem
nazywając je Istotami Momentalnymi i za trzecim razem już uważniej obserwowałem,
jak Valentine ociera się o ich nieprawdopodobne kształty.

Spadała dłużej niż trwało to przy okazji spacerów po antenie,
jej niespodziewany lot ku ziemi w przypadku raka trwał ponad dwa miesiące.
Widać było wyraźnie, jak myśli Valentine oddzielają się od ciała, jak zagląda
po drodze do gniazd z ptaszkami i w pochmurne dziury, jednocześnie
przez cały czas lotu pozostając w swoim ulubionym miejscu
na kocyku między pralką a kaloryferem w łazience.

W ostatniej fazie lotu, kiedy bardziej należała już do Istot Momentalnych
niż do mnie, zaniosłem Valentine do weterynarza. W przypadku upadków z X piętra
zjeżdżałem windą na dół i wolałem "kici... kici..." a wtedy
rozbita, ale ucieszona moim widokiem Valentine wyczołgiwała się z piwnicznego okienka,
a ja brałem ją na ręce i zawoziłem na górę aby mogła dojść do siebie, pozbierać się
jako tako do stanu sprzed upadku.

Tym razem nie znalazłem drogi do Valentine - winda dojechała do parteru
ale ona leciała dalej, mijając w końcu nawet Istoty Momentalne.
Patrzyłem, jak weterynarz napełnia strzykawkę i starałem się zapamiętać
dokładnie punkt na podziałce do którego sięgnęła ciecz -
miejsce, gdzie będę musiał kiedyś wrócić po Valentine.




---
https://www.youtube.com/watch?v=HS2BUr83O-8

[Grażyna_Kudła]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Będę wracać w takie miejsca. Całe życie błądzę, by ich szukać.
Warto było zabłądzić...

Masz jakąś nieodgadnioną duszę, to nie jest tylko dusza artysty. Wydaje się... Dusza człowieka.
A może raczej Człowieka?
Dlaczego postawiłam ten pytajnik!
Wybacz, moje życie, to wieczne dociekanie, nawet samej siebie.
Nigdy nie przestanę dociekać, nic na to nie poradzę.
Gdy przestanę -
good bay.
:)))

[jasna]

Witaj Marku :-)

Po przeczytaniu tej prozy poetyckiej mam do Ciebie tylko jedno pytanie:
— Czy mogę nadal zwracać się do Ciebie per Ty?

Pozdrawiam serdecznie,
Magda Jasna

[Oxyvia]

Z wielka przyjemnością przeczytałam to kolejny raz.
Istoty momentalne - kto zagwarantuje, że ich nie ma ? Albo - że są? Przypominają te stany półświadomości/półsnu, kiedy człowiek już zasypia i traci poczucie jawy, ale jeszcze nie zasnął i nie zaczął śnić - to są takie "światy momentalne". Znasz ten stan? Właściwie - te miejsca jakby spoza czasoprzestrzeni? Chyba stamtąd właśnie czerpiemy nasze wiersze.

[anna_rebajn]

Coraz trudniej jest mi komentować twoje teksty.

Ja wiem, że jesteś już przyzwyczajony do tego, że jak tylko pojawiasz sie z jakimś tekstem - wszyscy zaczynają bić z radości w dzwony, ale nie o to chodzi.

Co masz zamiar z tym zrobić? Twoje teksty nie są tylko dobre. One są fantastyczne. Głęboko osadzone w rzeczywistości i sięgające samego dna duszy, bez odrobiny patosu.

Lubię zaglądać tu i ówdzie. Twoje teksty wyróżniają się - wszechstronnością tematów i formy (i nie prawię Ci komplementów, bo nie o to tu chodzi).
Uważam, że w Twoim przypadku - poważniejsza publikacja to nie kwestia zachcianki - to obowiązek. Zrób coś z tym!!!

Pozdrawiam serdecznie. a.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bardzo piękny, spontaniczny, więc prosto z serca komentarz. Nawet nie komentarz, tylko diament.

Bardzo Ci dziękuję.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie zawstydzaj mnie, Magda! Wiesz, jak bardzo sobie cenię Twoje haiku.
Haiku, więc precyzję, ale przede wszystkim piękno wypowiedzi - tego co widzisz dookoła siebie.
Każdy strzela słowami, ale... pod tym względem Twoja technologia przerasta zwykłą ziemską.
Nie dziw się więc, jeśli teraz napiszę




że
spadłem
z
krzesł...



Uff... dziękuję serdecznie! Także za parę siniaków do kolekcji :)

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oszalałyście jesiennie! Innej przyczyny nie znajduję: zamiast szali założyliście szały :)

Dziękuję, Anno. Uff... Tobie też dziękuję za parę siniaków (jeszcze) więcej do kolekcji ;)


.

[Boskie Kalosze]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czy znam Istoty Momentalne? Sam nią jestem. Jestem? Co za optymistyczne słowo!

Ale podziękować może jeszcze zdążę...
Dzi(wiii...)ęk...uję :)

[Magda_Tara]

Istoty Momentalne tak bardzo zależne od Ciebie, tak bardzo zależysz od nich, Poeto. piękny tekst. tak bardzo zależymy od nich tak bardzo ich nie zauważamy.
oj, potrafisz. serdeczności. :))