Krąpie

[Rafal Bielan Wierzbicki]

Pod niebem z puzzli widniejemy;
wydobyci z niszowych snów. Nigdzie nie jeździmy,
a stale nas nie ma. Kontury cienkie, srebrne, załamane
na krawężnikach. Odurzone ołowiem, poszukujące

nieskażonej mgły. Zamknęli nas w piwnicach ze szkła,
sztucznych akwenach, futerałach. Znamy ich tylko z projekcji,
z podprogowym przesłaniem na kolejny seans.

Myślą za nas raz na tydzień, uzupełniają płyny i pyły.
Pokraczne kroki, nierówny oddech, żelowe odciski na czole
– to prawie tak jak ludzkie oczy.

[HAYQ]

przykro mi, ale to o leszczach jest
ONI jednak tego nie wiedzą. :)
Świetna puenta.

[pchła_szachrajka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pod niebem z puzzli widniejemy
ludzkie oczy z przesłaniem
;)

dzięks, :)

[adam hoff]

Znamy ich tylko z projekcji,
z podprogowym przesłaniem na kolejny seans.

Sens krąpoprojekcji, również podprogowy...

[Nessa Isilra]

Fajnie wychodzi połączenie pierwszego i ostatniego wersu. Reszta mniej.