Połowa duetu - już bez lilii

[Anna_Para]

Krysiu,

bo my tak mamy, zauważ, od dawna. Podobna wrażliwość? Podobne doświadczenia?
Dobrze wiesz, że Twoje wiersze także są bardzo blisko mnie. Cieplutko pozdrawiam, dziękuję,

Para:)

[Marek_Dziekan]

Ależ to opisałaś, aż mnie ciary przeszyły.
,,(…) więzi cięte nożem - krew i krzyk po wierszach.(…)"
Myślę, że to jest lęk ta ucieczka w papierową męskość. Z mężczyznami niekiedy tak bywa. Czy można to wyleczyć, chyba tak, chociaż to trudne, różnie bywa.
Mam wrażenie, ze w początkowej fazie utworu wkradł się klawiaturowy błąd, kropki zamiast przecinków.

[Anna_Para]

Marku,

bardzo dziękuję. Zaszczycasz mnie takim komentarzem!
Nie ma usterki. Taki pomysł. Rwane zdania z emocji;(

Cieplutko,

Para:)

[Agnieszka_Horodyska]

Ostatnia zwrotka najbardziej mi się podoba (może z przekory), a najbardziej smutno zaczyna mi się robić w połowie.
Dobrze się czyta, pozdrawiam Cię, Anno :)
(No nie mogę nie dodać, że jestem znowu zachwycona, zwłaszcza "myli ci się męskość z papierowym męstwem" oraz "krew i krzyk po wierszach". Nie mogę nie być. Dlaczego?)

[Anna_Para]

Agnieszko,

bardzo dziękuję. Cieplutko pozdrawiam, wdzięczna za wrażliwość i zrozumienie.

Para:)