prośba

[Anastazja.P]

układam w pościeli
utkany rozognionymi nićmi kokon
wyszywam siebie na nowo
proszę nie budź mnie

pozostaw
w woni rozsypanych wzruszeń
oddaj szeptów swoich wzór
rozpuść

nie mów mi, że nadchodzi dzień
z lustra oczu sączę tlen
na ustach pozostawmy posmak
dwóch cudownych słów

pozwól
wtopić się w twój cień
objąć wilgoć wczorajszych ruchów
pozwól w apetycie pozostać

[Michał Kowalski]

nie czuję się kompetentny aby technicznie ocenić taką dawkę emocji...
tak czy inaczej wrażenie zrobił, u mnie duży +

pozdrawiam serdecznie

ps - na cóż ten przecinek samotny?

[Messalin_Nagietka]

cóż - ciekawy ta prośba
ale do kogo ...
MN

[Coolt]

Ładne to :)
niektóre metafory naprawdę ciekawe, może troszkę za dużo dopełnień typu:
woń wzruszeń,lustro oczy ->ale te nie są nawet takie złe.

Podoba się

Pozdrawiam serdecznie
Coolt

[Wuren]

noo.. to ja lepiej powiem tylko - szczęściarz ten, co spełni :D
Mniam!

Pozdrawiam
Wuren

[Giovannii]

O proszę!! Zaskoczony i zachwycony bez wahania uzewnętrzniam swoje oczarowanie. Nic dodać, nic ująć!
Pozdrawiam
G.

[Joanna_W.]

Ech, te kokony.
Śliczne oddane tęsknoty za chwilką bezpiecznego murmuranda.

A.

[Witold Marek]

W końcu muszę ugryźć ten tekst, nim zejdzie z pola widzenia. A tak miąłem niepewnie w palcach te Pani wołacze... Po namyśle: odseparowane od baz, nie trzepotałyby mi tak po oczach. Bo tak ogólnie to są potrzebne.

"układam w pościeli
utkany rozognionymi nićmi kokon
wyszywam siebie na nowo
proszę

nie budź mnie

pozostaw

w woni rozsypanych wzruszeń
szeptów swoich wzór

oddaj
rozpuść

nie mów mi że nadchodzi dzień
z lustra oczu sączę tlen
na ustach pozostawmy posmak
dwóch cudownych słów

pozwól

wtopić się w twój cień
objąć wilgoć wczorajszych ruchów

pozwól

w apetycie pozostać"

- tak mi lepiej, ale może mam jakiś szczególny a utajony astygmatyzm ;) Pozdrawiam.