kolaże

[Ania_G.]

zbudź się o śpiący
rozwieś swe skrzydła
na brzegu turni
odetchnij szeptem
by nie spłoszyć
trochę spóźnionych aniołów

na scenie słońce
za kulisami obłoków
a w górze moja
modlitwa nierównych kroków

tam, gdzie Pan mój
rozbił namiot
biją zdroje górskich jutrzni

na skale buduj pomnik
swych wzlotów
korzenie zapuść
w żyznym sklepieniu

trudna to droga
ustąpią góry
i jesień spłoszy
ostatnie maszty
pieszych pielgrzymów
cóż się ostanie?

Pan frasobliwy
dotknął mych oczu
na mgieł rozdrożu

krzyż wrósł Mu w barki
w plecaku zabrał moje bagaże
i swym spojrzeniem
zapytał serca
jak Piotra ongiś
po trzykroć z rzędu

a góry płyną
jak wysp szczęśliwych
barwne kolaże

[MIGUEL]

trochę "po kolarsku" te kolaże ... ale ufaj ;)
pozdr. M

[Wściekły Azot]

Moc gorących wrażeń podczas oazowej wycieczki w Tatry z klerykiem Marcinem.

[Beata Piłat]

piękna kompozycja podkreślająca urok gór ,,pełna kontrola nad zawartością i układaniem kolaży, nie mylić z kolarstwem,posklejane obrazy w jedną całość ,poprzeplatane duchowością , tak to odbieram pozdr.B.

[Gość]

nie wiem... jak dla mnie takie mało odkrywcze.
pozdrawiam.

[Ela_Ale]

Patetycznie, wiele słów ...o niewielkim. Pielgrzym, jutrznia, kulisy obłoków, rozwieszone skrzydła.....Ufff, nie. Ale - wyobraźnię masz. Włóż ją w krótszy tekst, prostszy. Serdecznie - E.

[HAYQ]

chyba dość mam już krzyży i pomników ;)
Pozdrawiam.

[Emmka_Szlajfka]

najlepsza ostatnia zwrotka.
pozdrawiam:)