Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

WERSJA 1
Kiedy stanę przed Tobą,
Nie będę się Ciebie bał,
Bo jesteś dobrocią – tam.

Stworzyłeś świat wspaniały,
By człowiek siedzibę miał,
A on niweczy go sam.

Gdzie sens ukryłeś, Panie?
Zdejmij bielmo z naszych ócz,
Bo cóż się z nami stanie,
Gdy nic nie zostanie, prócz
Nas, karłów samolubnych
Kamiennego mrowiska
I wynalazków zgubnych.
Patrz! Nicość zewsząd tryska.
styczeń 2009

WERSJA 2
Kiedyś mnie nie będzie,
może wspomnień zaledwie ślad.
Gdy stanę przed Twym obliczem,
nie będę się Ciebie bać,
bo niosę z sobą prośbę,
byś znowu rozum ludziom dał.
Stworzyłeś świat wspaniały,
a człowiek niweczy go sam.
Ziemia to tylko przystanek
ciągle niszczony i szargany.
Gdzie sens i rozwaga?
Zrzuć bielmo z naszych ócz.
Niech Ziemia zostanie rajem
Patrz! Nicość zewsząd tryska.
sierpień 2011
WERSJA 3
jasne przestworza
może inaczej
czy wie to ktoś?
posłańcem jestem
prośbę zanoszę
niech kwitnie nam
nie w śmieci wszyty
nasz ziemski świat
sierpień 2011

Opublikowano

Mało jest tych z poczuciem winy. Wystarczy wejść do byle lasku.
Niegdyś uczono "głupich" zwyczajów przedwojennych. Pozostaw miejsce takim, jakie zastałeś
albo jakim chciałbys zastać.
Może to rzeczywiście nie jest temat wart kilku słów?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...