Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Niestety nie mogę pomóc, nie jestem okulistą. ;)
Pozdrawiam

Ale on wcale nie jest potrzebny ;)
Opublikowano

krótko a morze przekazu. mówią czas leczy rany, ale trzeba chcieć je zaleczyć...są osoby lubujące się w swoim cierpieniu, może nie mają pomysłu na dalsze życie, a może nie mają nikogo z pomocną dłonią.., a ten z góry, już poza czasem, pewnie chciałby ulżyć...
pozdrawiam:))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Andrzej, nie wiem jak to się stało, że przegapiłam ten wiersz, sorry...

"pocięciem" wersów dałeś mi swobodne pole manewru w subiektywnej interpretacji - ruszyła wyobraźnia i...widzę zamyślonego Peela, który zastanawia się, dlaczego w życiu tyle cierpienia, dlaczego tyle niewiadomych (rozlicza się z sumieniem i oczekuje odpowiedzi od Boga) - puenta jest kwintesencją - ludzkie plany nie zawsze są identyczne z Bożymi i stąd cierpienie, ale wszystko, co się dzieje ma sens, choćbyśmy na tę chwilę tego nie rozumieli, ponieważ Bóg nawet ze zła potrafi wyciągnąć dobro, jeśli wytrwamy próby w zaufaniu - wszak złoto próbuje się w ogniu :))))

malutka sugestia: nawet bez słowa "Bóg", puenta byłaby czytelna jednocześnie bardziej wieloznaczna (z treści wynika, że "patrzy bezsilnie z góry" niewątpliwie Bóg)

"zrozum kochanie
miałem inne plany"

oczywiście to tylko "takie tam" moje a wiersz i tak bardzo "widzimisie" :))

serdecznie pozdrawiam -
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 to się w głowie nie mieści jak dobry wiersz spłodziłaś tak nie przesadzam mnie zamurowało świetne metafory lekko napisane w tej ponurej scenerii nocy twego miasta. Mocna dojrzała poezja oszczędna w słowa a jednak niosąca ze sobą przejmujący dynamizm:   „Okna ryglowane ciszą. W dusznej bliskości mebli świat urywa się na progu. Noc - woda bez brzegu.”   Czyż tylko ta zwrotka nie daje pełni twojego przekazu?  sam tytuł jest dramatyczny Próg jest to słowo wielowątkowe. Doskonałe do filozoficznych rozważań jak przejście w świat intymny lub pozostanie w tajemnicy.  Ty nas wpuszczasz dajesz nam swoje ego:   „Wyżyma zmęczenie z koszuli. Liczy, ile ciepła dzień zabrał tym razem.”   po czym kończysz rezygnacją:   „Może wreszcie zatonąć.”   Ale czy napewno o te jednoznaczne zatonięcie chodzi? czy nie puszczasz do nas oka i czytelnik tonie ale w swoich myślach bo po cóż by było:   „On przynosi w kieszeniach cudzy wzrok i lepki kurz - nalot na spojrzeniu. W czterech ścianach zdejmuje twarz. Ostrożnie. By nie przerwać siebie."   ostrożnie przenosić swoje spostrzeżenia by zdejmując z siebie maskę uważać by nie obsypać codziennym kurzem wnętrza swojej intymności. To daje nadzieję na nowy dzień.    wiersz oniryczny a jednak do bólu realny z jego zapalnym migotaniem:   „Latarnia miga trzeci dzień. Ktoś przestał zgłaszać. Miasto pulsuje jak stan zapalny.”   i z nigdy nie zasypiającymi ulicami.   No no koleżanko                                 chapeau bas        
    • Taki los masz, ile z siebie dasz mówił dziadek, kiedy ludzie byli twardsi od ziemi.   Kto rano wstaje, ten dłużej się martwi.   Od mieszania herbaty nie zrobi się słodsze życie, ale człowiek lubi mieć wrażenie, że coś robi.   Gdzie cienko, tam pęka, najczęściej w środku.   I jeszcze: nie noś wody w sitku, nie proś świata o litość, nie wracaj tam, gdzie już cię nie ma.   Ludowe mądrości są jak stare płoty. Krzywe, spróchniałe, ale wciąż trzymają jakąś granicę przed nocą.
    • @Annna2 „To nic. Jek spsik i śpsiyw. Tajskno am Boże.”   umiesz zaczarować. Twoje słowa rozczulają i na długi pozostają w pamięci. I już wiem po co tu przyszedłem. Koisz mi serce i sprawiasz że marzę. Dziękuję za Twoją poezję.  Nic więcej nie jest mi potrzebne.    „Nic to. Sen mi się przyśnił i śpiew. Tęskno mi Boże.”
    • Maju, bajam i Maja bujam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...