Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Na uczte wesoło faun przygrywa

Grzegorz_Kulesza
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Grzegorz_Kulesza

Grzegorz_Kulesza

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Przedsmak dni minionych, zdaje się na ucztę zapraszać
Gruszki, morele i jabłka sycąc słodko zapraszają
Ale gdzie jest ma muza która z czasem przywykła mi wybaczać?
I te piękne słowa co jak melodia bawiąc rozśmieszają.

Myśli skłębione czernią nęcą ale nie ,nie teraz
Bo uczta się szykuje by historii nadać sens
Znów przybędą ludzie co zadziwili nieraz
By poezji i etyki posmakować smaczny kęs.
Jest strun łaskotanych skoczna rytmika
I pieśń co przyćmiewa bezsenności amor
Ludzie co już są weseli i erotyzmu mimika
Liryka co budzi w nas szacunek dla słowa l'amour
I poeta samotny wyniosły ponad ziemie
Natchnienie go syci nęcąc lecz nie budząc
Gdy sen recytując przylepia go do powiek
Nawet lutni dźwięk przygrywa nie łudząc
Tak to uczta się rozpoczyna poetów nowy wiek.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • jjzielezinski
      O tempora! O mores!

      Przez jjzielezinski · Opublikowano

      "O tempora! O mores!" = "O czasy! O zwyczaje!" - refleksja autora nad tym, co obecnie wyczynia się w internecie i w mediach społecznościowych... "O tempora! O mores!"   Wcale nie błahe, lecz ponadczasowe poruszam w swych wierszach idee nie nowe. A że ośmielam się wśród kwasu powodzi, poruszać sprawy, o które się godzi? Problemy, które rozważam tak licznie, rzadko poprawne są politycznie. Chcę zgodę czynić i rękę podaję, A wiersz na końcu z morałem oddaję. Jednak wystarczy, że w wierszu poruszę Patriotyzm i wiarę – bo więcej nie muszę. Wtedy internet w swym chamstwie czasami, w ogóle nie liczy się z obelgami. Warto niekiedy zadać pytanie: „Co tu się dzieje, panowie i panie?” Zrozumcie, kochani, proszę mi wierzyć, Pytam z kulturą, nie żeby ośmieszyć. Zresztą wy sami już dobrze wiecie, Co się wyczynia w tym internecie... Kończąc refleksją zapytam od nowa: Czy można szaleństwu temu podołać?
    • andrew
      myśli pełne słów

      Przez andrew · Opublikowano

      @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Berenika97
      Małomożliwościowy

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leszczym   Fantastyczny kawałek literatury! Od razu uderza w nim ten gombrowiczowski klimat. To trafna , groteskowa diagnoza rzeczywistości. Twój tekst to bezwzględna, a przy tym zabawna wiwisekcja mechanizmu „ robienia wielkiej „figury” z totalnego „figuranta”. Próba ulepienia sukcesu wyłącznie z motywacyjnych haseł i zerowego budżetu to uniwersalne podsumowanie realiów branży rozrywkowej i współczesnego tworzenia celebrytów na siłę. A motyw książek, które powstały wbrew pierwotnym założeniom to już wisienka na torcie. Najlepsze komedie i paradoksy pisze samo życie, zwłaszcza gdy intencje twórców całkowicie rozjeżdżają się z efektami. Świetny tekst! Przeczytałam z przyjemnością!
    • Berenika97
      Jak odzyskać przyszłość

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @beta_b   Wiersz bardzo przejmujący! Czuć w nim ogromny ciężar, ale też i odwagę - bo samo zadanie sobie tych pytań to już krok ku wyjściu. Pozdrawiam. 
    • Berenika97
      Malarstwo i poezja

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar   Wzruszające, jak obie sztuki - słowo i obraz - podają sobie tu rękę. Poeta daje malarzowi wiersz, malarz daje widzom płótno, a my dostajemy jedno i drugie. Mądra historia. :)  Pozdrawiam. : )

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...