za przeszłość

[kyo]

uśmiecha się do swojego ego, kalibruje chwilkę
według metrum, i z wolna pragnie być bliżej, mocniej.

napisz mnie cienką kreską fal, na chwiejnym źdźble
dmuchawca, w oku mąć sekundę, bo odmawiam modlitwę
jak stoper punktując nieskończoność.

tysiące słów nie określą naszego monologu, nie.
nie zapełnisz scenopisu grypsem: napisz
jak kadrujesz ruch nieba, i co u Pana Mo z opowieści.

[Agata_Lebek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zaciekawił.
Pozdr.

[Tadeusz_Ochocki]

I zatrzymał :)
T.

[były__premier]

a ostatni wers kodowy jakby odklejony, nieprawdaż? ;)

[Gość]

Podoba mi się, myślę też, że walorem tekstu jest to, że każda strofa relatywnie lepsza od kolejnej.