Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dostałem Twój list
gorący jak zawsze

obejrzałem zdjęcia
wnuki rosną jak na drożdżach

i Ty – tak piękna
mimo upływu lat

wiesz

nigdy nie wybaczę sobie że
wsiadłem do innego pociągu

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


onegdaj artyści śpiewali: "wsiąść do pociągu byle jakiego" i być może nie mieli na myśli okoliczności podanych przez Ciebie, niemniej środek lokomocji ten sam. dlatego przyznam szczerze, że nie poruszył utwór.
pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Bardzo dziękuję za tak pozytywną ocenę wiersza. Nie wzorowałem się na filmie Kieślowskiego, ale faktycznie skojarzenie trafne.
Miłego wieczoru:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Pociąg nie byle jaki, tym bardziej, że ja zawsze podróżuję z biletem w garści. :)
Miło mi, że wiersz zatrzymuje.
Pozdrawiam :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Nie wiem czy wszystko powiedziane, ale się starałem. ;)))
Cieszę się, że wiersz się spodobał.
Dziękuję za poświęcony czas.
Pozdrawiam
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Za słowa uznania - dziękuję.
A urażony nie jestem. Cenię szczerość.
Uważam, że w pewnych przypadkach, proste słowa oddają najlepiej to, co autor chciał przekazać.
Tak było tym razem. Czy słusznie – Wy oceniajcie.
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Z tą wrażliwością bywa różnie, ale statystycznie pewnie tak jest.:)

„każdy z nas ma w życiu jakiś "pomylony pociąg":)”

Coś w tym jest. :)


Dziękuję za pochylenie nad wierszem i komentarz (zwłaszcza za słodkie:) ).
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



:)
Jeśli pasuje jak ulał, to super. Cieszę się, że wiersz Ci się spodobał.
I jeszcze jedno:
Nie ja się „załadowałem”, tylko podmiot liryczny. :)
Pozdrawiam i dziękuję za kolejną „wizytę”.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


onegdaj artyści śpiewali: "wsiąść do pociągu byle jakiego" i być może nie mieli na myśli okoliczności podanych przez Ciebie, niemniej środek lokomocji ten sam. dlatego przyznam szczerze, że nie poruszył utwór.
pozdrawiam.


Cóż, może innym razem.
Dziękuję za szczery komentarz.
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   To niezwykle intymne studium zbliżenia, w którym granica między fizycznością a metafizyką ulega całkowitemu zatarciu.   "Wessało nas w wyrwę po słowach” - wszystko, co ważne, wydarzyło się poza językiem.   Metafora „opiłków” jest niesamowita, sugeruje tarcie przez obecność drugiej osoby. Ciała wiedzą szybciej, pulsują w tym samym rytmie, zanim umysł zdąży to nazwać.   Ustawienie „w jednej osi” - idealne dopasowanie.   "nie ma już jak oddzielić , siebie od niego” - metafora zjednoczenia, w którym zatracenie własnej odrębności jest ceną za absolutną bliskość.   Bardzo gęsty i piękny tekst o zatracaniu się w drugiej osobie. Tak go rozumiem. :)
    • czasami myśli szarzeją robią się nudne i nieprzejrzyste zapominanie niekoniecznie demencja jakaś odmiana czasami rozczarowanie może wyłoni się nowa myśl
    • @Migrena taki skromny, mały wierszyk spisany na kolanie, w jakąś minutę, został przez Ciebie rozpatrzony w różnorakich kierunkach filozoficznych, przez co na chwilę urósł jak jakieś dzieło ale jednak powróćmy na ziemię -to nadal ten sam mały wierszyk.  Dziękuję za Twoją bogatą interpretację, jest na pewno ciekawsza niż utwór, którego dotyczy. A, że się zapętlił- to dobrze, bez tego prawdopodobnie nie było by Twojej wspaniałej wypowiedzi.     @LessLove Też uwielbiam góry i górskie powietrze. Cóż może być lepszego i zdrowszego ...      
    • @hollow man - współczesna scena muzyczna zdominowana jest przez image sportowej elegancji oraz specyficzną, "miauczącą" manierę głosową, co skutkuje charakterystyczną fonacją. Eklektyzm, zabawa konwencjami oraz reinterpretacja estetyki PRL (np. wizerunek z wąsami) mogą rodzić wrażenie braku nowości. Jednak ta maniera i powierzchowne rozumienie przeszłości tworzą nową jakość – tzw. antyjakość. W tkance podskórnej twórczości wyraźne jest upolitycznienie i upoglądowienie (kwestie religii, ateizmu, kultury masowej – oparte na czarno-białym wzorcu). @Berenika97 dziękuję @hollow man dziękuję 
    • @hollow man   A szkoda! Ludzie zachodu mają bardzo fałszywy obraz Rosji. Natomiast często Polacy są postrzegani jako genetyczne  rusofoby. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...