Nazwijcie to modlitwą

[Marek Hipnotyzer]

Mogę nadal się modlić po cichu, składając dłonie
ale byłoby to tak, jakbym pisał do szuflady wiersze

żyję w świecie
w którym nieważne jest co mogę

wyciągam dłonie ku rozpędzonym samochodom
chodzę po cmentarzu jak po parku i kładę się na grobach
zaglądam twardo w oczy warczącym menelom
wielki jak cegła wyciągając telefon
( połyskujący wyciągając telefon - wersja dla wrażliwych )

co mi zrobicie, gdy wybuchnę jak granat?
nie będziecie już przecież żyli
nie wierzycie teraz, że modlę się za was
bluźniąc przeciw każdej chwili

( nazwijcie to modlitwą )

[Klaudiusz]

przepraszam, bo nijak zczaić nie mogę: jakie znaczenie dla wiersza i jego ponadczasowego przekazu mają gabaryty wyciąganego telefonu??

[Marek Hipnotyzer]

Nie mają znaczenia!
Chodzi o to, żebyś rozpoznał autora tego genialnego wiersza na ulicy!

[Bartosz_Cybula]

Hmm genialnego wiersza powiadasz??? kładąc się na grobach - a po co????
niski poziom. nic mnie tu nie ujęło. pozdrawiam

[Marek Hipnotyzer]

niski poziom go nie ujął
mój komentarz go nie ujął
w sumie, no dobra...

[Bartosz_Cybula]

chodzi o to, że nazywasz ten wiersz genialnym ( nie wiem czy z ironią czy też nie), ale naprawdę nic mnie tu nie trzymało. Czytałem wiersz z udręką.

[Marek Hipnotyzer]

ja w takich wypadkach przerywam

[Marek Hipnotyzer]

i w ogóle nie rozumiem, czemu nikt nie komentuje mojego genialnego wiersza

[Pioe Veno]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Proszę się uzbroić w cierpliwość.

Pozdrawiam
Pioe Veno

[Klaudiusz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a po co?

[Zing Zeng]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

eheheh

[Marek Hipnotyzer]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

eheheh


no właśnie
i nie marudzić

[czarna]

hipnotycznie wywleczona zza monitora...wyciągam dłonie z malusieńką Nokią i obleczona w czarne szaty włóczę się Po wązkach...by rzucić się gdzie na grób...i wybuchnąć śmiechem upiornym...bo czas...bo czas