Mirabelkowe rozbłyski
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Konrad Koper 4 971
@bronmus45 Sympatyczny! Raczej limeryk...
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 48 odpowiedzi
- 1 165 wyświetleń
-
- 40 odpowiedzi
- 882 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 846 wyświetleń
-
- 33 odpowiedzi
- 786 wyświetleń
-
- 33 odpowiedzi
- 782 wyświetleń
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez tetu · Opublikowano
@Poet Ka każda interpretacja jest dla mnie zawsze barodzo wartościowa. Dziękuję za Twoją i za to że zajrzałaś. @Charismafilos to co nieuchwytne od zawsze we mnie pulsuje.Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
ładnie to ująłeś. Dziękuję za słowo. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@P.Mgieł To jest wiersz, który działa jak sen, z którego nie możesz się obudzić. Świetne wersy - "drzwi nie oddzielały dwóch przestrzeni, oddzielały dwa złudzenia". Wiersz jak horror - "to coś było w środku od zawsze" - robi wrażenie. -
Przez Charismafilos · Opublikowano
@zawierszowana ogromna szczerość i... cholernie trudne emocje... odwagi! -
Przez zawierszowana · Opublikowano
Uzależniają mnie rzeczy, które nie powinny widzę w nich piękno, które nie powinno w nich być widzę piękno w stresie, który jest ze mną od początku widzę go obok mnie, gdy zasypiam w ciemności jako postać, stojącą w rogu mojego pokoju Przyzwyczaiłam się do ciągłego uczucia ucisku napięcia i wzburzenia, które są we mnie odkąd pamietam chodzi za mną krok w krok, bez przerwy goni mnie ciągły lęk, który sprawia, że odlatuje zatapiam się w nim coraz głębiej coraz bardziej zaczyna mi się podobać ten nieprzerwany ciąg, którego się nie pozbędę, bo uzależniłam się Od złego samopoczucia, które powoli z dnia na dzień stawało się częścią mnie… -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Kuba Maryszczak Widzę tu teatr nie od sceny, tylko od lóż, gdzie siedzą ci, którym cudze cierpienie smakuje jak dobre wino. Publiczność nie przyszła się wzruszyć, ona przyszła się... najeść. "Qu'il nous nourisse de suffrance" - niech nas nakarmi cierpieniem. Im bardziej aktor się męczy, tym lepiej smakuje wino. Ten refren "Encore, Encore" brzmi coraz bardziej złowrogo z każdym czytaniem - jak rozkaz. Niezwykle ciekawa jest strofa o spojrzeniu za trybuny. Światło, które powinno dawać nadzieję, jest tutaj „złudne”. Świetne są te wersy - "Nim do swych wrócą villi - Ktoś inny Ich będzie oglądać." To genialne memento mori. Hierarchia w teatrze świata jest płynna - dziś jesteś jurorem, jutro będziesz sądzony. Dla mnie to bardzo ciekawy wiersz.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się