Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wyczerpał się repertuar czasu
czas już nie tańczy czas się spieszy
jakby chciał zdążyć na ostatni pociąg
donikąd
i zdążył czas i odjechał
i nie ma czasu na nostalgię
i nie ma czasu na wspomnienia
puste perony nie śpiewają marzeń
bo nie ma czasu na marzenia
i nie ma czasu na rozmowy

tylko wiatr pozostał po ucieczce czasu
jako siła napędowa lotni która co dzień
nas niesie w przestrzeń samych siebie
odległą jak kosmos samotną
jak człowiek w tłumie

Opublikowano

repertuar ciekawy ale czasochłonny dla odbiorcy :)
powtórzenia rażą.
W sumie czytając chce dotrzeć się do jakiejś zaskakującej puenty
a końcówka nie powala. Wszystko jest jednostajne przydałby się gradacja,
coś co napędzi wiersz chociaż w końcówce.
Pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a ode mnie jeszcze plus, na zachętę

Jedyny zauważalny, autorski zamysł, to chęć napisania wiersza. Z chęcią poznałbym (choćby skrótowe) rozwinięcie zamysłu komentatorów o zachęcającym odróżnianiu...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a ode mnie jeszcze plus, na zachętę

Jedyny zauważalny, autorski zamysł, to chęć napisania wiersza. Z chęcią poznałbym (choćby skrótowe) rozwinięcie zamysłu komentatorów o zachęcającym odróżnianiu...
jest pomysł na grę słów, znaczeń,
jest lekki dystans; próba zmierzenia się z paradoksem - na poły z żartem, pół serio,
tak, jest zamysł, jest iskra finezji,
brakuje szlifu, bo całość jednak rozłazi się na boki
ale - tekst, w odróżnieniu od większości zamieszczonych tutaj, nie traktuje o gnieceniu w dołku,
takie pisanie, choć dalekie od doskonałości, będę wspierać zachętą, komentarzem
:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Gra-Budzi-ka Wagary to była przygoda, a zegarek był cichym partnerem. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...