Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Dziecko


Giovannii

Rekomendowane odpowiedzi

wyciągnąłem siebie z popłuczyn rzeczywistości
i z porcelanoidalnym brzdękiem
cisnąłem na papierowo blade niewiniątko

jęknęło
zaszlochało słonym wersem

wygramoliwszy się spod rezklekotanego cielska
rzuciło gniewne spojrzenie metafor

wzdrygnąłem się

broniąc się przed napastliwością rymów
udusiłem je równoważnikami

zakiszone w pięknej lazurowej beczce
odkopali je przypadkowi poszukiwacze prozy

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...