Rycerski stan

[jan_jerzy]

Do swojej dłoni biorę pióro
i niczym rycerz swoim mieczem,
mając przed sobą swój fechtunek,
tak samo władam swoim piórem.

Po rozrzuconych wokół kartkach,
na których kreślę swe bazgroły,
równie jak rycerz po swych walkach,
wracając,zbieram swe toboły.

Gdy rycerz wraca na swe włości
i zmierza do swej białogłowy,
ja wracam do rzeczywistości,
o żadnej walce nie ma mowy.

Niejednej pannie czy niewieście
owym bazgraniem rozgrzewam serca.
Gdy są rozgrzane do czerwoności,
czynię,co czyni rycerz w swej szlachetności.

Oddany ciałem swej kobiecie,
zezwalam onej na amory,
i jakiem rycerz swej opowieści
wypędzam od niej wszelkie stwory.

Swe pióro cenię jak relikwię
i sięgam po nie ,gdy weny stan
w osobie pięknej białogłowy,
obudzi we mnie mój rycerski stan.


ad17072008




Bez tytułu

Wystarczy jedno słowo,
aby szczęśliwym być.
Wystarczy jeden uśmiech
by mieć dla kogo żyć.
Wystarczy jeden dotyk
by serce z sercem spleść.
Wystarczy jedno spojrzenie
by radość życia nieść.

ad2005


Pozdrawiam...

[złamane skrzydło]

faktycznie językiem rycerskim piszesz:))))
pozdrawiam ciepło

[Gość]

tak sobie pomyślałem że w tym wierszu nie powinno być ani razu słowa "rycerz" i jego odmiany. tworzy się wtórna oczywistość, nad treścią się przelatuje, nie ma o czym pomyśleć.
pozdrawiam.