[puste są moje ręce]

[Janusz_Ork]

Anno, dziękuję za czytanie, podzielenie się refleksjami a przede wszystkim za poświęcony czas. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Grażynko, w swojej interpretacji jesteś bardzo blisko zamierzeń autora i przeżyć peela. Dziękuję za czytanie i analizę. Chętnie widuję Cię pod moimi wierszami. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Jacku, rzadko jesteś pod moimi wierszami, tym bardziej cenię sobie Twoje uwagi. W poszukiwaniu własnego stylu, jestem ciągle na etapie eksperymentowania z formą wypowiedzi. Tutaj wzoruję się, jak już wyżej wspomniałem, formą innego, znanego poety. No cóż, eksperymenty czasem wychodzą, czasem nie. Taka jest ich natura. Dziękuję za czytanie i poświęcony czas. Pozdrawiam.
J.

[Tomasz_Biela]

dzisiaj mam jakiś zły dzień bo większość tekstów przeczytanych wydaje mi się taka sama a przynajmniej bliżej podobna jeśli chodzi o stylistykę / żeby ładnie zapisać żeby wersy lśniły / a w efekcie można zasnąć przy nich / chociaż u Ciebie nie jest przynajmniej to do końca konsekwentne :) masz ciekawy pomysł tyle że znowu jak dla mnie zabarwiony o niepotrzebne dopowiedzenia/

t

[Oxyvia]

W moim odbiorze jest to modlitwa - stylizowana na romantyczną, XIX-wieczną, ale w treści niekonwencjonalna, bo jest tu wyrzut w kierunku Boga, jakiś żal do Niego, że ciągle ciężko doświadcza Peela i w dodatku nie pozwala się dostrzec (dotknąć). Dla mnie jest to wyraz zwątpienia. Bardzo mi się to podoba.

[Emmka_Szlajfka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wiersz przepełniony symbolami, ręce kruche, głodne, bezradność, zagubienie, "kusztyczek wody"- rozczulający, nadzieja, kamień na drogę.....ech, życie, trudne, a piękne.

[Janusz_Ork]

Tomku, jeśli chodzi o treść, to piszę to, co akurat czuję, co mnie w danej chwili najbardziej dotyka. Jeśli chodzi o formę, to ćwiczę, uczę się, szukam własnego stylu. Dlatego dziękuję Ci za cenne wskazówki co do percepcji wiersza. Pozdrawiam.
J.
P. S. Życzę lepszych dni.

[Janusz_Ork]

Oxyvio, dziękuję za czytanie i podzielenie się osobistymi refleksjami. Wiersz jest apelem, niewątpliwie, ale pisany do innej osoby. Oczywiście, w poszerzonym odbiorze, może być także apelem do Boga. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Emm, cieszę się, że wiersz na tyle zatrzymał, aby wywołać drobne przemyślenia. A co do Twojego stwierdzenia "życie trudna...a piękne", to dodam: piękne na tyle na ile okrucieństwo jest piękne. Dziękuję za czytanie i poświęcony czas. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Emmka_Szlajfka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

interpunkcja (moja słabość), skrótowe myślenie i pisanie. okrucieństwo nie jest piękne.
"ech, życie, trudne, a piękne.", aby mój komentarz był prawidłowo odczytany napiszę tak:
...ech życie. Trudny temat, emocjonalnie (pięknie) napisany.
pozdrawiam:)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Odebrałam go jako modlitwę ze względu na patos, na romantyczną stylizację. Jeśli jest osobistym apelem do konkretnej osoby, to w każdym razie bardzo dobrze zuniwersalizowany - tak, że można go czytać właśnie jako modlitwę o ujawnienie się Boga na Ziemi.
Serdecznie.

[Janusz_Ork]

Emm, bardzo dziękuję za wyjaśniający dopisek. Szczerze mówiąc zrozumiałem intencję Twojej wypowiedzi, ale przez moją cyniczną odpowiedź chciałem sie tylko trochę podroczyć. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Janusz_Ork]

Oxyvio, każda pochwała z Twojego pióra pochlebia mi bardzo. Bardzo dziękuję za ponowny wpis pod wierszem. Pozdrawiam serdecznie.
J.

[Magda_Tara]

za kusztyczek wpadam w Twoje ramiona (na chwilę)
:))))))
cudo ten kusztyczek!
cały podoba się, ale on - cudo!
buziak!

[Janusz_Ork]

Magdo, cieszę się, że zajrzałaś na moją stronę. Bardzo dziękuję za sympatyczny komentarz. Kłaniam się i pozdrawiam serdecznie.
J.