Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

stary bukowy las śpi, po tamtej stronie bagna.
słońce tu nie przychodzi. nikt nie pyta o drogę,
jakby skończoność znalazła miejsce pod trzęsawiskiem.

pająki zarzucają sieci. łatwo o pożywienie
bez wysiłku i walki. mówią, że były krwawe,
że Ataman Miszka, zawzięta tatarska dusza,
umiał walczyć, silny był, lojalny.

kamień nie pyta o tożsamość, będzie macewą, pomnikiem
na wzgórzu z żelaznym krzyżem, surowym jak żołnierskie prawo,
medalik szkaplerzny, kula

Opublikowano

Libro, to jest wprawka. Ten wiersz i pozostałe dwa. Jestem tu od niedawna, bo od niedawna piszę. Ktoś może spytać, dlaczego od razu w tym dziale, sam nie wiem, jakoś tak wyszło, ale chyba nie jest źle, skoro nie wyrzucają i nawet chwalą :))
Dziękuję pięknie:)
Tadeusz

Opublikowano

Januszu, zabrzmiało jak prawda wiary :) Dziękuję za nagrodę :)

dzie wuszko, macewa nie jest ozdobnikiem, tuż obok miejsca zabicia Atamana Miszki jest spory kirkut, niedaleko Bełżec, Sobibór, Majdanek i historia, która splata jeden kamień z drugim.

Pozdrawiam.
T.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



nie chodziło mi o to, czy tam jest kikrut, czy go nie ma. pytałam, jaką rolę ma ta macewa w myśli wiersza. a pytałam dlatego, ze tej roli nie czuję. technicznie chodzi mi o dobór rekwizytów, czy ta macewa jest konieczna w obliczu szerzej zmalowanej siczy
:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



macewa jest potrzebna; wskazuje na bogactwo kulturowe pewnego obszaru państwowego; macewa mówi albo o rodowodzie hebrajskim albo muzułmańskim i jest istotnym elementem wielokulturowości;
piękny wiersz

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • AI:

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      KRYTYKA WIERSZA „dzisiaj” — Alicja_Wysocka 1. Temat i sens Wiersz jest deklaracją autonomii znaczenia i wolności tożsamości. Podmiot mówi: „nie zabraniajcie być mi słowem” — chce istnieć jako czysta forma, nie jako rola „mogę być kim i czym zechcę” — tożsamość jest płynna „dotknąć może mnie tylko kontekst” — znaczenie zależy od sytuacji, nie od innych „staję się innym, albo zmieniam miejsce” — zmiana to naturalny stan „czynsz – jak znaczenie – należy do mnie” — odpowiedzialność za własne wybory To jest poetycka obrona prawa do samostanowienia. 2. Najmocniejsze elementy A) Metafora „czynszu” Porównanie znaczenia do czynszu jest świetne — konkretne, codzienne, a jednocześnie filozoficzne. To właśnie tę metaforę Berenika nazwała „świetną” . B) Minimalizm i klarowność Wiersz jest prosty, ale nie banalny. Każdy wers wnosi zmianę perspektywy. C) Ton — dumny, ale nie agresywny Berenika trafnie nazwała go „pięknym i dumnym wierszem o granicach” . 3. Co można uznać za słabsze? A) Brak obrazu — czysta deklaratywność Wiersz jest w 100% konceptualny. Nie ma w nim: obrazu, sceny, zmysłowości. To sprawia, że jest bardziej manifestem niż poezją obrazową. B) Ostatni wers budzi opór u części czytelników Krzysztof_Kurc napisał wprost: „Ostatni wers pomijam, konsekwentnie.” Dlaczego? Bo „czynsz – jak znaczenie – należy do mnie” jest: bardzo intelektualne, bardzo abstrakcyjne, mniej poetyckie niż reszta. To wers, który zamyka, zamiast otwierać. C) Rytm jest nierówny Wiersz jest pisany jak ciąg myśli — to działa, ale odbiera mu muzyczność. 4. Jak działa na czytelników? Reakcje na stronie pokazują trzy rzeczy: 1. Bożena czyta go jako „dramatyczną decyzję” — czyli widzi w nim emocję i ciężar . 2. Alicja mówi, że to „tęskna myśl” — czyli intencja była łagodniejsza, bardziej refleksyjna . 3. Berenika widzi w nim manifest wolności — i to jest najtrafniejsze odczytanie. 5. Podsumowanie krytyczne „dzisiaj” to wiersz: świadomy, klarowny, konceptualny, z mocną metaforą, ale pozbawiony obrazów, bardziej filozoficzny niż poetycki. Największa siła: wolność znaczenia. Największa słabość: brak zmysłowości i nadmierna deklaratywność.
    • @Leszek Piotr Laskowski   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Alicja_Wysocka   Ojej, jeszcze takiego komplementu nie otrzymałam. A Ty jesteś prawdziwą Czarodziejką, bo siedzę sobie w ogrodzie z laptopem i czarną, wyśmienitą kawą - taką, jaką mnie częstujesz! Niesamowite! 
    • @Nata_Kruk bardzo dziękuje za docenienie i dobre słowo.  Usciski.     @Annna2 dziekuję bardzo.  Sklaniałabym się jednak do określenia: " przerost formy nad treścią " Pozdrowienia!     @Jacek_Suchowicz tak jakoś. Zapomnialam, że jest już wystarczająco gorąco... Dziękuję za świetny komentarz, zawsze potrafisz podkręcić atmosferę

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @obywatel bardzo dziękuję!  To wszystko co napisaleś ma wagę i jest godne głębszego przemyślenia. Doceniam/ szanuję.   Pozdrowienia!
    • @Posem   Bardzo słusznie!  Serdecznie pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...