Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Takie "kościste" te wierszyki dzisiejsze? Pewnie coś w tym jest. Niektóre chudzieńkie i nóżąt nie mają, nie mówiąc o skrzydłach. Ale może poeci tacy jak ich czasy. Pegazy nie są trendy...? Bardzo zręcznie i zabawnie. :))) Pozdrowienia. Elka.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



i zrozum poetę
to pytanie szczere
a ja się zapytam
po jasną cholerę

mam siedzieć główkować
myśleć co nie miara
gdy poeta żartowniś
robi sobie jaja

trzy strofki wystukał
jakby od niechcenia
i każe mi myśleć
o tak dobrze nie ma

szanowny poeto
zbierz siły do kupy
i napisz wierszydło
nie takie do d..y

lecz takie co w wersach
kreuje nastroje
pasztecik z metafor
pozwoli mi pojeść

uśmiechnąć troszeczkę
lub łezkę uronić
pognać wyobraźnią
niczym stado koni
:)

pozdrawiam
Opublikowano

przysporzyć można k ł o p o t ó w - albo wzruszeń;
splendorami można obdarzyć - albo obsypać;

niemniej - z przmrużeniem oka kościstą chabetę kupuję i dosiadam, choć lotów się nie spodziewam, siłą rzeczy -
doceniam rzadkie na portalach poczucie humoru

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



i zrozum poetę
to pytanie szczere
a ja się zapytam
po jasną cholerę

mam siedzieć główkować
myśleć co nie miara
gdy poeta żartowniś
robi sobie jaja

trzy strofki wystukał
jakby od niechcenia
i każe mi myśleć
o tak dobrze nie ma

szanowny poeto
zbierz siły do kupy
i napisz wierszydło
nie takie do d..y

lecz takie co w wersach
kreuje nastroje
pasztecik z metafor
pozwoli mi pojeść

uśmiechnąć troszeczkę
lub łezkę uronić
pognać wyobraźnią
niczym stado koni
:)

pozdrawiam


Chociaż dzisiaj z nieba
żar nie cieknie ciurkiem
ale mi wystarczy,
że siedzę biurkiem

nieziemsko spocony,
do tego „pod gazem”
bez lonży i bata
sterując pegazem

a bestia wciąż wierzga
bo żywioł to srogi
i zamiast natchnienia
on wali mnie w rogi

więc ile wysiłku
do jasnej cholery
włożyłem w te strofy
by były choć cztery.

:):)

Pozdrawiam
HJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Słowna wyobraźnia,
którą wieńczą rymy
to jest to w co chętnie
tutaj się bawimy

bo my nie płyniemy
na szerokie wody
stąd ta lekkość słowa
bowiem na nagrody

nikt nie oczekuje
no bo w imię czego
- chcesz to do nas dołącz
Szanowny Kolego

lub też Koleżanko
gdyś jest płcią nadobną
a wtedy i inni
też Ci rymem skrobną.

Pozdrawiam serdecznie
HJ
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





Poeci to ludzie dziwni
lecz jednak nie tylko oni
bo wielu im mówi, słyszałem
- lecz nie wie kto i gdzie dzwoni.

Poeci to ludzie zwyczajni
jak ty i jak, jak oni
bo piszą to usłyszą
nie wiedząc kto i gdzie dzwoni.

Pozdrawiam serdecznie
HJ

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 dziękuję!
    • @Łukasz Jurczyk dziękuję:)
    • gubisz pamięć różańce i bliskich   w twoim spojrzeniu coraz nas mniej   a jednak to właśnie teraz jest nas najwięcej   gdy opatrujemy twoją bezradność    
    • @Poet Ka Prawdziwy świąteczny króliczy bunt :)   Pląsa po ziemi. Wielka moc w małych skokach. Wiosna w nim żyje.   Pozdrawiam    
    • @Poet Ka   Ten wiersz - dyptyk to błyskotliwa gra literacka.   Jesteś w tym mistrzynią!    Stworzyłaś kontrast między dwiema częściami - pierwsza to literacki kanon i tradycja, a druga to ich "queerowa" dekonstrukcja.   W pierwszej części przywołujesz wielkich twórców, w dziełach których występuje postać o imieniu Berenika. Jeana Racine'a tragedia "Berenika", Edgara Allana Poego, nowela Berenice oraz Louisa Aragona - w jego powieści "Aurelien" bohaterka nosi to imię. Niestety, tego ostatniego utworu nie czytałam. No i Poświatowska z moim ulubionym wierszem "Z tytułem i dedykacją na końcu".   Ukazujesz Berenikę jako uniwersalną muzę a jej długi warkocz, który według mitu został ofiarowany bogom i zamieniony w gwiazdozbiór jest tu symbolem natchnienia, które "przenika poezję". Ta pierwsza część ma też klasyczną budowę z rymami i rytmem.   W drugiej części zaburzyłaś te klasyczne normy i odwróciłaś role. Twórcy zajmują się sobą. Wers "Aragon zabierze w ramiona Poego" wprowadza motyw homoseksualny.   "Uparty Racine pobabrze w epice" - mistrz francuskiej tragedii babrze się w epice - to żart.    A z Poświatowskiej liryka zdejmuje ciężar bycia tylko twórczynią i stawia ją w zmysłowej roli - liryka "rozplecie włosy". Berenika zostaje pozbawiona warkocza.   Wiersz ma formę wolnego - wyzwala się z klasycznych ram. Pokazałaś, jak współczesna (queerowa) perspektywa potrafi zamieszać, stworzyć nowe i nieoczywiste relacje między postaciami, gatunkami i samymi autorami.    Świetny!  Nie mogło mnie tu nie być. :)  @Poet Ka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Skamander to nowoczesna treść (modernizm) ubrana w tradycyjną formę (klasykę).  Czyli ani modernizm ani klasyka. :)))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...