dziadek

[janusz_pyzinski]

ma osiemdziesiąt lat jedynym zębem rozsupłuje
niejeden smutek i problem rzucając często
kuchni w twarz mięso oblepione tytoniem
przegryza jabłko rozumem
i ślini się gdy ptak wychwala młodość
a ciemnolica suszy pot pod pachą

dziadek jest mądry nad swój wiek
chociaż nie skończył żadnych szkół
umie wydobyć z podglebia
chlebowy zaczyn rzeźbiąc przy okazji
koleiny polnego losu
i jak słoneczny przewodnik pszczół
otwiera wrota i bramy
słów niewypowiedzianych
co kroplami miodu kładą się na rany

przed ostatnim zakrętem nie potrafi
opowiedzieć dzieciństwa
albo nie chce być archeologiem
grzebiącym w przeszłości
choć pod kożuchem ukrywa
całą prawdę o życiu
powłóczy nogami w biegu
na przełaj do przystanku
skąd stalowy wieloryb
zabierze Jonasza
w nieskończoną wędrówkę
na wczasy w które przestał wierzyć

[Leokadia_Koryncka]

Napiszę krótko; chciałabym mieć takiego dziadka. Niestety swojego nie pamiętam, ale z opowiadań wiem, że był taki sam.
Wiersz na Tak:)

Pozdrawiam.

[Wawrzynek]

Trzecia strofa, wypisz wymaluj mój Dziadek, który też nie rozgrzebywał przeszłości. Starał się być teraz i tutaj możliwie dobrze dostosowany do sytuacji.
Wzruszają mnie wiersze o starszych ludziach. Pozdrawiam.

[Gość]

Całość po prostu piękna, a zakończenie Naj. I nawet sobie je zacytuję:

"powłóczy nogami w biegu
na przełaj do przystanku
skąd stalowy wieloryb
zabierze Jonasza
w nieskończoną wędrówkę
na wczasy w które przestał wierzyć"

Przystanków coraz mniej. Ludzie odcięci...
Pozdrawiam.

[Magda_Tara]

:))
a żeby wydobyć tę prawdę, należy zacząć w porę. ale dowiadujemy się o tym dopiero, gdy Ich brakuje. tak było z moją Marianną.
piękny wiersz, Januszu.
pozdrawiam.

[Grażyna_Kudła]

Januszku, dawno tu nie zaglądałam i pewnie dlatego zastałam Cię w innej formie, niż tę, jaką znałam dotychczas u Ciebie.
I co powiem? Lubię... :)

[Leszek_Nord]

Zaskoczyłeś Januszu, bardzo na plus. Gratulacje! Leszek

[Jan_Wodnik]

Wreszcie jakiś porządny wiersz. Proszę o wyróżnienie - wiersza rzecz jasna. Pozdrawiam.

[Dorota_Jabłońska]

Od pierwszego do ostatniego - miód :)

pozdro!

[Bernadetta1]

wzruszający Januszu,,,i taki ciepły:)pozdrawiam

[Robert_Siudak]

A gdyby tak Jonasz spotkał Harona, tak mnie poniosły myśli po zakończeniu, chyba całkiem im niedaleko do siebie.
Good job.
Pozdrawiam
R.

[jacek skraba]

wiersz solidny,jak dobry,poczciwy dziadek
pochylam się z pozdrowieniem

[Tali Maciej]

twoje wiersze czyta sie z przyjemnoscia
pozdr

[henryk_bukowski]

....Tak..."dziadek"...jest świetny:)

[Ewa_Kos]

Świetny wiersz.Wokół nas coraz więcej dziadków; a może
my się starzejemy razem z naszym otoczeniem(?):)
Pozdrawiam bardzo serdecznie:) E.K.

[Goliard]

typologiczne ale z Twoim "osobistym" rysem.
trochę mi się gryzie "przegryza jabłko rozumem"
:)
"przegryza jabłko rozumem
i ślini się gdy ptak wychwala młodość
a ciemnolica suszy pot pod pachą" - z tych wersów można by chyba zrezygnować

za to "wczasy" świetne!

pozdrawiam

[Stefan_Rewiński]

Jestem też dziadkiem. Ladnie napisłeś. Pzdr.

[Jan_Nepomucen]

cudo dziadek
pozdrawiam

[Nata_Kruk]

Przecudownie się czyta.... 'naprzewracałam się kartek', by tu dotrzeć.

Takiego dziadka można pozazdrościć.