Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Gołąb (biały) - "wzniosły" zwiastun dobrej nowiny.
Gołąb (parapetowy) - szary i rzeczywisty zwiastun (może nadziei)
-szkoda tylko, że tak brudzi ;-)

Gdy potrzeba nadziei, wszędzie można ją odnaleźć, nawet w piórku gołębia...

Wiersz b. pozytywny.

Su.

Opublikowano

by osuszyć skrzydło
to brzmi tu jakoś tak... no nie wiem, gołąb cały wilgotny siada na parapecie i suszy "jedno" skrzydło? może dwa chociaż?
w liczbie mnogiej będą brzmieć zdecydowanie naturalniej i przyjemniej :)

dopisanie na końcu "człowieka" jest jakby niepotrzebnym dopowiedzeniem, podpowiedzią dla czytelnika, jak gdyby autor wątpił w to, czy czytelnik sam do tego dojdzie... myślę, że obawa przesadzona.

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

Opublikowano

nie no, Pan raczy sobie żartować
a niby jaka część gołębia jest sucha w stwierdzeniu cytuję:"wilgotny gołąb przysiadł"?
Jeśli nie chciał Pan by chodziło o całego gołębia a tylko o to jego skrzydło, to trzeba było napisać "gołąb z mokrym skrzydłem"! czy też wilgotnym.

również pozdrawiam

Opublikowano

nie nie nie
mnie takie tłumaczenie nieprzekonuje, proszę w takim razie wykreśli słowo "wilgotny" i będzie dobrze. Bo będzie gołąb, który przysiadł by osuszyć skrzydło, będzie jasne, że skoro osuszyć to miał je mokre - wilgotne, tak?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @viola arvensis   Wioluś. Twój wiersz mówi mi o byciu pragnieniem. o byciu ogniem, który wie, że może spalić ,  a mimo to chce trwać. czytając mam wrażenie, że oddycham  szybciej,  jakby naprawdę ktoś stał na granicy snu i świtu, nie chcąc puścić tej jednej, ostatniej chwili bliskosci. jakbyś powiedziała ze jestem błędem w Twoim systemie, ale błędem, który płonie. Wiolu. przyszłaś ze swoim wierszem i przyniosłaś słońce. w świecie poezji zaświeciło one też. pięknie zaświeciło.  
    • @Berenika97 Kiedyś pisałam wyłącznie rymem i wiem ile to 'kosztuje'  Zważywszy na szalę zamiłowań do pióra, cenię wyżej takie pisanie i pewnie tak mi zostanie, co nie oznacza, że jednak 'skręcam' i próbuję innych dróg. A Jacek Suchowicz pewnie mi tego nie daruje :)       
    • @Natuskaa   Piękna metafora strategicznego myślenia. Kruk kontra gołębie - to pokazuje różnicę między planowaniem a chaosem. To pytanie na końcu zmusza do myślenia. Kiedy wytrwałość staje się nadmierną ostrożnością. Świetnie  prowadzisz od obserwacji natury do filozoficznego pytania.  Pozdrawiam. 
    • Ta miniatura ma swój kolor.    pozdrawiam 
    • Bardzo sugestywny i niepokojący obraz — zimowy pejzaż przechodzi tu płynnie w ludową, niemal groteskową wizję śmierci. Podoba mi się sposób, w jaki sacrum miesza się z codziennością: karczma, rynek, tłum i symbolika zaświatów tworzą razem ciężki, filmowy klimat. To wiersz, który bardziej się przeżywa niż tylko czyta — zostawia w głowie surowy chłód i dużo przestrzeni do własnej interpretacji. Pozdrawiam :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...