gdybyś zechciał odtworzyć bieg minionych przewinień

[anna_rebajn]

nie wiem jak bardzo bym się przeraził
gdybyś przemówił naprawdę
niebo rozdarł na strzępy
pokrwawił obłoki
gdybyś zło tego świata położył na wagę
wydarł spod powieki
każdy cień - wspomnienie
najdrobniejszą prawdę
zmiótł z powierzchni ziemi
i roztarł na miazgę

gdybyś kazał mi patrzeć
na kres przemijania
zanim czas dosięgnie właściwą minutą

świt rozerwał milczeniem
z chwili osądzania
słowem zniszczył nadzieję

na jutro

[Grażyna_Kudła]

Tyle tu rozgoryczenia, żalu i chyba frustracji, że kojarzy mi się tylko ze skargą do boga, jakkolwiek peel go pojmuje.

nie wiem jak bardzo bym się przeraził-- gdybyś zniszczył nadzieję na jutro

Natomiast w takim zestawieniu, może to być obawa przed opuszczeniem przez boga, czyli przed brakiem poczucia bezpieczeństwa, sprawowania pieczy...
Tak odczytałam, Aniu, ale nie wiem, czy dobrze pojęłam.
Pozdrawiam serdecznie, Grażyna.
:)

[Magda_Tara]

prośba, nadzieja, poczucie winy, modlitwa.
wiele się tu kłębi
bardzo się podoba. ogromnie
buziak!

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oj kłebi się Magdo. Przeczytałam ciekawą książkę i napisał się wiersz. :-)). Pozdrtawiam cieplutko. A

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiersz jest otwarty, Grażynko. Specjalnie piszę w liczbie pojedynczej, żeby czytając miało się wrażenie, że to "o mnie" - czyli o tym, kto czyta.
Stąd zależnie od osobistej wrażliwości czytelnika, jego doświadczeń życiowych - interpretacje mogą być różne. i tak ma być. Bardzo dziękuję za komentarz. :-))) A