Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

bez tytułu

martin_homme
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

martin_homme

martin_homme

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Poruszyłaś głowę
Posypało się znienacka sto maków
Ścieżka deszczowa z tobą
Na niebie tysiąc znaków
Że aż chce się moknąć

Ktoś ma czerwony dywan
A my
My mamy złotych liści
Całe mnóstwo
Do stąpania, do zbierania
Co tylko fortunę przebiera
W kolor przemyślnych figli
I powraca snując nuty
Pijanego wędrowcy

Oj, gdybym cię nie spotkał
starszy byłbym łzami
nie byłoby jasności
którą ptaki przelatują
na mojej prostej drodze

pod rzecznymi kamieniami
jak pod stuletnim dębem
szukałbym Ciebie
z obłędu, nie bez paniki
że ciebie gdzieś mi ukradli
szczęście gwiazd
poruszyłbym na sklepieniu
na wieść o twoim imieniu

Czy coś jeszcze
Że tęsknię
Nie, noc dokończy
I pochłonie dzieła

martin_homme

martin_homme

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Dziękuje Aniu za okupiony snem komentarz, tak się zastanawiałem czy wiersz się nadaje do opublikowania, ale w końcu to warsztat, więc czemu nie. Mam nadzieje, że te stylistyczne usterki to głównie inwersja..., pewnie płonną.
Miło, że zahaczasz o moje wiersze.

pozdrawiam
martin

martin_homme

martin_homme

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Nie mam logicznego uzasadnienia na niedawanie tytułu wierszom(tym ostatnim szczególnie), a jedyne co mi przychodzi to chyba lęk przed nietrafieniem, bo tytuł to jest skondensowanie całej treści i symboliki.Myślę też, że po części moje wiersze są tak monotematyczne, że nie nie zasługują by nadawać jakiegoś szczególnego rozróżnienia.
Teraz sobie pomyślałem czy by nie dawać tytułu od pierwszego wyrazu wiersza - od czegoś trzeba zacząć;)
Voila

pozdrawiam
martin

Grażyna_Kudła

Grażyna_Kudła

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Daj spokój z tym lękiem- tu przecież warsztat, zawsze ktoś może pomóc. Sama miałam problem z tytułami, ale jakoś brnęłam, wymyślałam, zmieniałam, aż w końcu coś tam zaczęło z tego wychodzić.
Jednak moja wypowiedź wcale nie oznacza, że wiersz musi mieć tytuł, nie.
Pytałam tylko z ciekawości.
Pozdrawiam
:)
  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • LessLove
      KIEDY KWITNIE KWIAT PAPROCI

      Przez LessLove · Opublikowano

      @wiedźma Głęboki, pełen symboliki wiersz o utracie "Kwiatu Paproci", który sprawiał, że rozumiałaś świat. On Cię nauczył tajemnic świata, opowiedział o nim, cierpliwie wyjaśnił. On dał Ci imię. To utrata człowieka, który pozostawił pusty fotel, jak część siebie, ale nie zabrał cudu miłości, którym go dopełniasz w sercu. Nie jesteście dla siebie widzialni, widzisz swoje dłonie, fotel. Jednak On nadal jest. Piękny wiersz. Dziękuję.
    • hehehehe
      Lim F - sobótkowe

      Przez hehehehe · Opublikowano

      W Noc Kupały panienki w Grudusku ekstatycznie krzyczały "Och, Józku!". A on wciąż w oczach z błyskiem nad ogromnym ogniskiem skakał na inwalidzkim swym wózku.
    • wiedźma
      KIEDY KWITNIE KWIAT PAPROCI

      Przez wiedźma · Opublikowano

      KIEDY KWITNIE KWIAT PAPROCI   Szuka go tylko ten, kto jeszcze nie wie,  że szukał siebie.  Mówią: noc Kupały.  Sekunda.  O północy.      Kto znajdzie - słyszy las,  otwiera zamki bez kluczy,  widzi złoto pod korzeniami.  Dojrzewa, by zobaczyć siebie.      Ja szukam oddechu,  który brałam za dwoje.  Drzwi bez klamki.  Fotela bez ciała.  Swojego imienia w ciszy.      Kwitnie, gdy jestem niewidzialna.  Gdy przestaję wołać.  I widzę dłonie - swoje.  Pusty fotel milknie.  i tak zamienia się w jednak.  Ból dławi się oddechem.      Kwiat paproci nie ma legendy.  Ma imię:  Fotel bez ciała.
    • kultura_pop
      CZAS MINĄŁ

      Przez kultura_pop · Opublikowano

      Życie to trylogia, ,,za późno'', ,,na próżno" i ,,już po" Wiedziałbyś co się stanie, gdybyś nie zjadł ciasteczka z wróżbą Trzeba było myśleć za wczasu, jeszcze zanim sięgnąłeś po nóż, co? Złapałeś kozła za rogi to puść go   Jeśli inni na coś plują, nie oznacza, że to coś jest złe I zdaję sobie sprawę, że nikt tu nie pomyślał o morderstwie W tym mieście, myśli się tylko o zwycięstwie Bez myślenia ile statuetek jeszcze na parapet wejdzie.   Wśród garażów, Bandy nastolatków jak narkotykowe kartele W co drugiej uliczce śmiecie i niezameldowani obywatele Bezdomni, ćpuny, menele i ci naprawdę poważnie ranni Ranne ptaszki, oraz ich zwierzęcy ryk uderzający do bani
    • Łukasz Wiesław Jasiński
      W cichej grze luster

      Przez Łukasz Wiesław Jasiński · Opublikowano

      @jjzielezinski                                                  Otóż to:             uregulowana prawnie aborcja, kara śmierci i eutanazja, bo: nie może być tak jak teraz - to głupcy rządzą mądrymi - argumenty:   - uregulowana prawnie aborcja winna dotyczyć płodów genetycznie zniekształconych, jeśli kobieta została zgwałcona - tutaj wybór winien należeć do kobiety i wtedy - kiedy zagrożone jest życie kobiety,   - uregulowana prawnie kara śmierci winna dotyczyć wszelkiej maści morderców, zwyrodnialców i pedofilów obojga płci, także: zdrajców Narodu Polskiego i Państwa Polskiego, dodałbym jeszcze niektóre przypadki - złodziejstwa,   - uregulowana prawnie eutanazja winna dotyczyć osób nieuleczalnie chorych - na życzenie, także: narkomanów, alkoholików i lekomanów,             jestem również za powołaniem Ministerstwa Wyznań Religijnych: nie będą sekty monoteistyczne - judaizm, chrześcijaństwo i islam ponad prawem - winne znać miejsce w szeregu,             jest to de facto: eliminacja elementów patologicznych na szczytach władzy i marginesach społecznych.   Łukasz Jasiński 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...