Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

tanga motto

ja_bolek

Przez ja_bolek
w Palindromy

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Łukasz Jurczyk
      Gdzie rdzewieją miecze: 101. Cyropolis

      Przez Łukasz Jurczyk · Opublikowano

      101. Cyropolis (narrator: grecki najemnik w służbie Aleksandra)   1.   Czuję w powietrzu gniew — taki lepki, ciężki, co poprzedza rzeź.   2.   W oczach dzieci nie ma już ciekawości — jest oczekiwanie.   3.   Moi chłopcy piją, śmieją się głośno — jakby śmierć była głucha.   4.   Kobiety zniknęły z ulic. To pierwszy znak, że miasto coś knuje.   5.   Nawet psy zamilkły. Nigdy nie ufam milczącym psom.   6.   Moja dziewczyna zatrzasnęła drzwi. Czasem tak brzmi koniec świata.   7.   Zanim piorun spadnie, zawsze robi się cicho — już jest cicho.   8.   Mówią, że król czuwa. Ja widzę tylko niebo, które zbiera chmury.   cdn.
    • wiedźma
      Zabierz mnie

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar  bardzo, jest mi ogromnie miło, dziękuję za miłe słowa i docenienie ;) Serdecznie pozdrawiam.   
    • janofor
      Podjąć decyzję o niepodejmowaniu decyzji w ogóle

      Przez janofor · Opublikowano

      Podjąć decyzję o niepodejmowaniu decyzji w ogóle     i co? ten Bez skrzy, stawia liść na czarne      czerwone   i co? znowu jesień, kochany   ale ta jesień potrafi to robić po prostu płacze, zrzuca z siebie skórę i rach ciach płacze, zrzuca z siebie duszę a ty ją głupi starasz się konturem Objąć pła(sz)cz, duszę, dotknąć gołej nogi i ja ją glupi ubieram ze wstydu i nie wiem czemu — czuję, że muszę zjeść dębowy liść  
    • Berenika97
      Na piersi Eurydyki

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Na liniach czasu   Czuję tu falowanie księżycowego światła, a odniesienie do Eurydyki dodaje całości mitycznego, niemal zaklęciowego charakteru. "Księżycowe loki"  jako klamra spinająca cały wiersz - śliczna.  Piękne pantum. :)))) 
    • Berenika97
      Bez poruszenia

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @karenka   Piękna metafora kamienia i posągu - od pojedynczej, chłodnej postaci aż po całą zbiorowość zamkniętą w emocjonalnej twierdzy próżności i władzy. Poruszające jest to napięcie między daremnym mówieniem a milczącym kamieniem, które nie chce (albo nie potrafi) odpowiedzieć. Świetny koniec - cicha nadzieja - "gdyby te serca nie były z kamienia" brzmi jak westchnienie. Piękny, wzruszający wiersz.    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...