Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Najpierw był tekst potem był tytuł, który kilka razy się zmieniał, a ten właściwie tak na "gorąco" wpadł. A tutaj zmienić i tak już nie mogę. Dzięki Janku za docenienie. Pozdrawiam :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




bardzo dobre; mało słów, wszystkie dobre:) poza tym lubię, kiedy facet pisze o kobiecych cyklach:)

Dzięki, cieszę się, że Ci się podoba :)
Pozdrawiam
Opublikowano

a ja nie lubię (w przeciwieństwie do Zjaby) jak facet pisze o cyklach kobiet, albowiem, jakkolwiek te cykle rozumie (albo sugeruje, że rozumie tak a nie inaczej), to stanowią one zawsze alibi dla... mężczyzny.

a wiersz - burzliwy (jak związek- jak doczytałam w komentarzach)
pozdrawiam.
:))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Spoko, aczkolwiek cykle, to niekoniecznie "te" cykle muszą być, są też cykle w różnych przypadłościach, chciałem by było najmożliwiej uniwersalnie i tak pozostawiam do odbioru ;)
Dzięki za zajrzenie, pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Spoko, aczkolwiek cykle, to niekoniecznie "te" cykle muszą być, są też cykle w różnych przypadłościach, chciałem by było najmożliwiej uniwersalnie i tak pozostawiam do odbioru ;)
Dzięki za zajrzenie, pozdrawiam.

domyślam się, że nie o "te", jednakowoż co do alibi - nie zmieniam zdania
:P
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Spoko, aczkolwiek cykle, to niekoniecznie "te" cykle muszą być, są też cykle w różnych przypadłościach, chciałem by było najmożliwiej uniwersalnie i tak pozostawiam do odbioru ;)
Dzięki za zajrzenie, pozdrawiam.

domyślam się, że nie o "te", jednakowoż co do alibi - nie zmieniam zdania
:P

nie wykluczam, że tak nie bywa ;)
Opublikowano

tytuł koszmarny jakkolwiek byś go tłumaczył / znalazłby się lepszy do tak zwartego wiersza / jeżeli to neologizm w odniesieniu do treści wiersza to powinieneś go scharakteryzować co najmniej myślnikiem - bo w takim zapisie jest beznadziejny, wiemy doskonale co to jest Hellena - pierwsza na myśl przychodzi oczywiście oranżada/ trzeba było ograniczyć się do poprzednich tytułów albo zostawić bez :) tytuł możesz zmienić zwracając się z prośbą do moderatora /

wiersz...spójny i zlizuje się go jednym liźnięciem / usunąłbym jedynie z drugiej strofy słowo "gdzie" i przesunął wers niżej albo i zostawił na górze / zauważysz że będzie lepiej/

t

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Wiem, że tytuł koszmarny, odkąd dowiedziałem się co to jest ta hellena ;-) nic już nie będę zmieniał, niech jest jak jest, ale za wgląd dzięki.
Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Narodziliśmy się  Z ran i bólu    Dla twojej przyjemności    A piekło stało się  Prawdą objawioną   Gdy patrzyliśmy  W twoje martwe oczy    Cisza była muzyką 
    • @MIROSŁAW C., Dziękuję! :)
    • @Lenore Grey   dziękuję za miły odbiór.   pozdrawiam:)           @lena2_   czasem czuję jakby wytarły się we mnie hamulce:)   nie wiem czy ktoś je reperuje u ludzi?   pewno psychiatra,:)))     bardzo dziękuję za Twoje słowa:)   najmilej Cię pozdrawiam:)      
    • Ciemność zapada bardzo szybko. Nagle jestem gdzie indziej. Zdążyłem uciec, lub raczej to coś mi pozwoliło. Widzę znowu ten sam cień. Jego źródło zostawiłem na zamglonym horyzoncie. Skrawki mroku krążą między drzewami, by po chwili zniknąć   Co za ładny sad, rześkie powietrze, nasycone zapachem słodkich owoców, pomarańcz, śliwek i jabłek.    Nieopodal wirują dźwięcznie, tancerki na łąkowej scenie. Upleciona z porannej mgły, gdzie krople rosy, niczym kryształowe latarnie, migoczą cicho szeptane lśnienia.   Oświetlona poświatą w kształcie pięciolinii oraz dźwięcznych nut, sama w sobie jest dziełem sztuki.    Pszczoły w kolorowych sukienkach, nakładają łyżeczkami wyrzeźbionymi z wosku, odrobinki miodu do maleńkich kubeczków, wyżłobionych w mroźnych sopelkach.   Strumyk przezroczysty tak bardzo, że widać przez niego myśli ryb, unosi wilgotną ożywczą wstęgę ukośnie do zielonej falującej trawy. Srebrzysty wąż pląsa na wszystkie strony, opłukuje drzewa i mnie, z cuchnącego brudu.    Jestem wewnątrz, lecz mogę oddychać. Nawet lepiej niż powietrzem. Słyszę skowronka. Siedzi na fali wznoszącej. Dosięga śpiewem daleki brzeg. Klucz wiolinowy z armią nut, drąży tunel do błękitnego brzmienia muzyki. Kapią stamtąd, odrobinki słodkiego, do nieprzytomności piołunu.   Po drugiej stronie horyzontu widzę następny. Muszę sprawdzić, co jest za nim. Pod sklepieniem umysłu szybują niewiadome. Obijają niewidoczne ścianki, niczym fruwające ćmy. Żeby tylko nie przylgnęły wygodnie do światła, zgłębiając złudną istotę sensu    
    • @wiedźma   ja Ciebie też pozdrawiam i bardzo serdecznie dziękuję:)   wszystkiego dobrego:)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...