Pigmalion

[Czarna Wstążeczka]

od dłoni
gdzie będziesz mi miastem i słońcem
od dłoni której dałem gałązkę a dałbym całe drzewo
gdyby drzewo było czymś więcej

od dłoni
w którą wpuszcza się światło
- coś więcej to jest poranek
pachnący miastem zgubionym i odnalezionym

. kiedy Starożytny wypuścił z rąk Wenus ta rozsypała się na milion gwiazd
. na Milo rąk i tysiąc dłoni
. z których każda drga pod naciskiem światła
. szumi palcami rozłożystymi jak korony drzew

od dłoni
zacznę gubić się w mieście które jest czymś więcej
niż ocalonym cieniem starożytnych
niż grą świateł planet rozsypanych w próżni



-----
[te kropki to po to, żeby móc zrobić odstęp. na tym forum nie ma tabulatorów?]
mam wątpliwości do kilku wersów, ale nie dość duże, by wrzucić wiersz do warsztatu. wszelkie propozycje zmian mile widziane.

[Jan_Wodnik]

Witamy witamy witamy. Wreszcie. Na początek wiersz który mnie intryguje i ma ciekawy pigmalioński pomysł stwarzania świata w którym porusza się peelka i jak czytam jest jej z tym dobrze bo ten świat zawiera duchowe bogactwo. Wiersz inny ,świeży i unoszący wzwyż.
Pozdrawiam i liczę na kolejne dziełka. Na razie.

[Czarna Wstążeczka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

olaboga, strasznie zwięzła opinia ^^ łudziłam się, że wiersz dotyka czegoś więcej i nie można go tak łatwo sprowadzić do tematu stworzenia. bo jeśli to naprawdę tylko tyle, to mamy do czynienia z przerostem formy nad treścią :D szkoda.
pozdrawiam serdecznie

[Jan_Wodnik]

Tak to widzę po jednym czytaniu, ale czekam na wyjaśnienia ew. tropy które mnie naprowadzą na twój przekaz. Stwarzanie świata czy też nowy obraz świata pokazany oryginalnie to bardzo dużo. Dlatego chętnie poznałbym jeszcze jakieś wiersze aby móc więcej powiedzieć.

[Dawid Rt]

W końcu zamieściłaś jakiś wiersz, nieudolny, ale coś w nim jest. Cała dygresja ze starożytnym do usunięcia, rozbija wiersz i dopowiada niepotrzebne. Do uratowania reszta, ale ze stylistycznymi poprawkami, by wiersz mógł oddychać.
Pozdrawiam