Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Panie
spraw abym był tak czysty
jak źródło
i jak ono nigdy nie ustawał

i nie skąpił trudu
by dotrzeć do źródła

i bym miał odwagę
u źródła źródeł spojrzeć
we własną twarz

abym zrozumiał
że to Pan jest źródłem

i zechciał
sam być źródłem
nieść źródło

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Poranna wariacje przy talerzu owsianki.
Alleluja!
Pozdrawiam

PS. Wiem, że zburzyłem ton, konstrukcję (psalmodię?) i być może zrobiłem z tego "paciorek" (ale pamiętajmy: małe jest piękne).
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




nie miejsce tworzy człowieka ale człowiek miejsce;
nie od miejsca zależy człowiek ale od człowieka miejsce;
nie miejsce tworzy człowieka ale czlowiek miejsce;
:))))))))))))))
J.S
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




każda idea wydaje się absurdem, ale to ona podnosi człowieka, gdy ten upada;
pragnienie juz samo jest programem i drogą bez względu na osiągnięty cel - urzekło mnie Twoje czytanie!
:)
J.S
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Poranna wariacje przy talerzu owsianki.
Alleluja!
Pozdrawiam

PS. Wiem, że zburzyłem ton, konstrukcję (psalmodię?) i być może zrobiłem z tego "paciorek" (ale pamiętajmy: małe jest piękne).

Bogdanie - to całkiem inny wiersz! nie moja muzyka...
ale czytam - czytam!
:)
J.S
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Jejuś,

a mnie się wydaje, że to powyżej to nie do końca prawda.

Wytłumacz mi jeden paradoks.
Miejsce: obóz koncentracyjny:
Liczebność więźniów (hipotetycznie): 25.000,
Liczba żołnierzy: 3.000

Siła siły czy siła beznadziei czy nadzieja w beznadziei?



Od głodu, choroby i wojny - Zachowaj Nas Panie!!!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   Ten wiersz jak dla mnie to absolutna perełka. Rewelacyjnie połączyłaś surrealizm Salvadora Dalego (który zaprojektował logo Chupa Chups) z popkulturą i literaturą. Z jednej strony rozkoszny absurd, z drugiej - wspomnienie Dalego - data ('89). Papierek w dłoni na końcu wiersza zostaje jako symbol trwalszy niż sama pamięć. :)   Przepyszna zabawa językiem - Salvador miał swoje "Avida Dollars", Ty masz "avida słodycz!" :))) Mam tylko jedno pytanie , czy "galowe logo" jest "galowe" (odświętne), czy to nawiązanie do Gali - żony Dalego? :)      
    • @wiedźma   Ten wiersz jest niezwykle poruszający i bardzo trafnie opisuje mechanizmy toksycznych relacji, manipulacji (tzw. gaslightingu) oraz przemocy emocjonalnej. Precyzyjnie punktujesz zjawisko zawłaszczania rzeczywistości ofiary poprzez język. Zmiana definicji podstawowych pojęć - nazywanie klatki „spokojem”, a łańcucha „miłością” - to doskonałe studium psychologicznego terroru, w którym oprawca staje się jedynym tłumaczem świata.   Ofiara natomiast racjonalizuje swoje zniewolenie. Z kolei wersy o kolekcjonowaniu słowa „tak” niczym trofeów i jednoczesnej dewaluacji słowa „nie” (nazywanego kaprysem) uprzedmiotowienie drugiego człowieka. Puenta o błyszczącym więzieniu jest świetna! Trudno wyrwać się z relacji, w której przemoc nie zostawia widocznych siniaków, bo została starannie opakowana w iluzję troski.   Super tekst!
    • @Mel666   Ten wiersz ma ogromny ładunku emocjonalnym, w którym wyraźnie czuć echa dekadentyzmu. Metafora "drzewa życia", które "wyciąga kościste palce" odwraca tradycyjną symbolikę witalności. Przejście od dziecięcej zabawy do bolesnej starości w "ogrodzie stworzenia" to bardzo trafne ujęcie brutalności upływającego czasu. Niesamowicie bolesny jest ten proces dorastania opisany w wierszu - czas, który zamiast przynosić mądrość, jedynie "orze twarz smugami starości". Bije z niego bolesna nostalgia i zmęczenie życiem. A nawiązanie do chocholego tańca na końcu idealnie puentuje tę duszną atmosferę. Bardzo plastyczny i mroczny liryk. Świetny tekst!
    • @Leszek Piotr Laskowski   Ten utwór ma w sobie świetną wieloznaczność.  Ale niezależnie od tego, czy jest to  spotkanie miłości życia, doświadczenie mistycznego natchnienia, czy po prostu moment, w którym człowiek godzi się z samym sobą - motywem przewodnim jest uzdrowienie. Mrok znika z okien, lęk opada jak kamień, a człowiek wreszcie czuje się bezpiecznie. 
    • @Kwiatuszek   Ten wiersz ma w sobie taką sielską, prawie baśniową atmosferę - poranna sceneria, zapach lasu, chabrowe kalosze i ten "jagodowy sen", który zamiast się rozwiewać, zabiera Cię ze sobą. Ostatnia strofa, gdzie czekanie staje się ciche i spokojne, daje całości piękne, kontemplacyjne zakończenie.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...