Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dziś pójdę na randkę z ciszą
poszukam zapomnianych duktów
śladami odwagi stawię czoła
omyłkom

w gąszczu lian jeszcze raz
chcę spotkać tamte błękity
pośród zszarzałej zieleni
rozważyć manewr strategii
(nie stać mnie na pochopność)
aby znaleźć właściwe miejsce
dla starych drzew

niedługo przesadzę się
bądź cierpliwa

Opublikowano

Peel chce popłynąć pod prąd porzekadła "nie przesadza się starych drzew" i to mi się podoba, bo niby dlaczego nie, jeśli ziemia już jałowa? Wszystko mi gra, ale zatrzymałam się na "śladami odwagi stawię czoła omyłkom" i pomyślałam, że "odejdę od omyłek", jeśli to dotyczy już popełnionych, a nie tych, które mogą dopiero nastąpić, nie byłoby głupie, ale wszystko w Twoich rękach, a raczej głowie, Krysiu ;) I "manewr strategii", choć wiem, że pierwsze słowo nawiązuje do miłości, zastąpiłabym frazą "zarys strategii". Przepraszam, że bałaganienie, ale w jak najlepszej wierze. Pozdrawiam :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Aniu, Twoje "bałaganienie" jest ok, ale te "moje" są zgodne z "podskórnym" zamysłem, więc zostawię tak jak jest. Może tylko wyjawię, dlaczego "śladami odwagi stawię czoła pomyłkom" - nieraz trzeba mieć odwagę przyznać się do pomyłek przed samym sobą itp. A strategia? Być może troszkę "masło maślane", ale tu akurat widzę potrzebę...
Dziękuję.
:)
Serdecznie pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuję za takie "widzenie" wiersza i życzenia świąteczne.
:)
Serdecznie pozdrawiam już pod koniec świąt.
Przepraszam, że tak późno, ale ...hehe - "randka z ciszą" :)
Buziak!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




czytam jak do matki
dreszcz zostawia niepokoju

tylko te liany skąd?

podobaś:)
Witaj Babo Zj...dzięki za "podobasię".
Liany? A mało ich jest w życiu i to splątanych jak ch...?
:)
Serdecznie pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





Witaj Krystyno - wszedłem w pierwszą zwrotkę i pozostanę w niej na dłużej - ponieważ
jest piękna i mądra .
Ubarwiłaś mi ten Świąteczny dzień swym wierszem .
Udanych Świąt życzę
Witaj Waldemarze:) cieszę się, że pierwsza zatrzymała na dłużej. I że "ubarwiłam" Ci świąteczny dzień. To miło zrobić komuś przyjemność :)
Twoje życzenia się spełniły - święta się "udały". Dopiero teraz wracam z "randki z ciszą", więc pozdrawiam na koniec świąt "dyngusowo" z uśmiechem, ale szczerze :)
Dziękuję.
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Bolku, jesteś niezawodny!
Dziękuję.
:)
w myśl szczerości Twoich życzeń
wśrod radości upłynęły święta
choć spóźnione z dyngusikiem
ślę od serca dzięki
:)
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   W tym wierszu jest niesamowity, nieco intymny klimat - przejście od domowego przesądu o potłuczonym lustrze i siedmiu latach nieszczęścia do trzech dekad zwykłego życia - robi ogromne wrażenie. Końcówka o byciu "ciekawą modelką dla samej siebie" zostawia z masą pięknych myśli. Plastyczny, mądry tekst. 
    • porywamy sie do tańca  wszyscy razem machamy rękami i nogami dokoła siebie, wykręcamy numery, wskakujesz na mnie i pięknej, pięknej partnerki oczekujesz, obracasz mnie i rękoma, rękoma mnie trzymasz, bliskie wymiany impulsów i szybkie, szybkie ruchy  nóg   chwila przerwy proszę bo-ja-nie-na-dążam   przekrwione oczy próbują nadąrzyć przy tobie, depcze ci po palcach i zginam sie nie zgrabnie, rytm mój dziwny, dziwny a ciepły pot spływa, spływa po moich plecach, dość, dość chce ci szepnąć  ale ty patrzysz, patrzysz oczyma swymi i ujmujesz moje ramiona, śmiechem mnie obdarzając   ja już, już nie mogę chwila, chwila przerwy bo-ja-nie-na-dąż-am   wbijam ci piętę w palce spocone ręce wyślizgują sie z duetow krzyki i śmiechy dookola  a ty w popisowym stylu  obracasz mnie tysiąc tysiąc, tysiac razy kręci kręci mi sie w głowie na wymioty wymioty mi się zbiera o boże, o boże stop! ale ty obracasz mnie i w popisowym stylu wywracam sie na wszystkich   -mó-wi-łam-że-nie-na-dąż-am   leżę na ziemi i szybko oddycham i wszyscy sie patrzą na mnie znowu zepsułam imprezę
    • @aniat.   Piękna aliteracja na "cz" - aż czuć ten czerwcowy klimat!  Bardzo mi się podoba! :)
    • @wiedźma   Bardzo intrygujący  tekst. Zdecydowanie „lepiej spłonąć raz w ogniu prawdy”. Trafna metafora szklanego słońca, które udaje, że daje ciepło, a tak naprawdę kłamie. Wybór prawdy, nawet tej spalającej, zamiast powolnego duszenia się w kłamstwie, to piękny i odważny manifest. Ostatnie „Taka jestem” brzmi niesamowicie mocno i autentycznie. Utwór  zmusza do refleksji nad własnymi maskami. Zostawiam zasłużone serduszko!
    • To nie fraszka, To koniec.   To naruszenie swiętości, a ten, który tę, której to odebrał - opuszcza. Winien wiecznego potępienia. W jeziorze ognia, gdzie jego ciało cierpi żar nieustanny. Płonąc przez wieczność.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...