Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witaj Dawidzie - Już jest nasz trzech - podoba mi się ta miniaturka ,
Sami fundujemy sobie tego wroga - wroga który może ale nie musi
nas pokonać .
Ja się do niego przyzwyczaiłem - stał się mym przyjacielem .
Wiem że ci którzy go nienawidzą z powodu dobrze znanego -
pomyślą iż jestem szaleńcem nazywając go tak .
Ale ilu takich szaleńców chodzi po świecie - lepiej nie liczyć bo
głowa może rozboleć .
pozd.
Opublikowano

Zwięzła miniaturka o akceptowanym, czasem nawet mile widzianym wrogu. Nonsensy, które w nas drzemią a ściślej mówiąc w naszych płucach, bo jak można akceptować wroga?
Pozdrawiam.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



lepszy swój wróg
niż obcy
powiedział mały chłopczyk
kopcąc papierosy

;-)) pozdr. Dawidzie. Tak mi się skojarzył twój wiersz. :-)) a

Wierszyk trafny ;))
Dzięki Aniu pozdrówka.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witaj Dawidzie - Już jest nasz trzech - podoba mi się ta miniaturka ,
Sami fundujemy sobie tego wroga - wroga który może ale nie musi
nas pokonać .
Ja się do niego przyzwyczaiłem - stał się mym przyjacielem .
Wiem że ci którzy go nienawidzą z powodu dobrze znanego -
pomyślą iż jestem szaleńcem nazywając go tak .
Ale ilu takich szaleńców chodzi po świecie - lepiej nie liczyć bo
głowa może rozboleć .
pozd.

No tak, wroga też można oswoić, zdecydowanie można ;)
Dzięki Waldku za zatrzymanie się, pozdrówka
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


a ja go kopnąłem w dupę
teraz piję i szlag mnie trafia, że znów pod stołem
wiersz przeczytałem ze zrozumieniem
pozdrawiam
r

I o to chodziło :)
może wyrwiemy się kiedyś na jakiegoś bronia
fajnie by było. Dzięki za cztanie
i pozdrawiam Rafale.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Kapirinia  - świątynia dumania i zadumy – miejsce, gdzie pamięć (bohaterów?) splata się z osobistym wspomnieniem.
    • @Maciej Szwengielski Tak, proszę Pana, ale nie. Może niezbyt jasno się wyraziłem, ale jaśniej nie potrafię ;) Dygresyjnie tylko nadpiszę, że nieprawdą jest, że gdyby nie istniały zasada antropiczna i stała Plancka, to nie byłoby Wszechświata. Byłby. Jeszcze 200 lat temu tych opisów nie było, ale świat miał się dobrze.  A teraz clou. Otóż pisze Pan "Człowiek /.../ musi znaleźć odpowiedź na dręczące jego pytanie: po co istnieje". Nie, niczego nie musi. Do życia powołują nas rodzice, poprzez akt miłości. Po co? A bo pragną mieć potomstwo. Piszę z autopsji. Jakie pytania dręczą bobaska? Przede wszystkim gdzie jest cycuszek. Czyli owo pytanie "po co żyje", pojawić się może o wiele później. Może, ale nie musi. Dla mnie np. pytanie "po co" jest sztuczne i pozbawione sensu. Tak samo jak problem liczby diabłów na główce szpilki. Oczywiście zastanawiać się można nad tym "po co żyć", ale, no właśnie, po co? No chyba, że komuś to sprawia przyjemność. I kończąc, zapewniam Pana, że w naszej cywilizacji są miliony problemów, których rozwiązanie dałoby ludzkości o wiele więcej korzyści, niż odpowiedź na Pańskie pytanie "po co żyć?".  
    • Patrzę w górę   nic         niebo                  chmury                               słońce? nuda   nuda   nuda   Te chmury płyną? żyją swoim życiem   chcę być chmurą                               płynąć                                          i krążyć w niebycie
    • @Waldemar_Talar_Talar - zastanawiasz się, jaki wachlarz uczuć i emocji składa się na miłość. I co jest potrzebne, żeby wyhodować taką, która nie będzie płytka i nie pozostanie tylko słowem; która nie będzie nazbyt dosłowna i nudna. Taką, która będzie niosła ze sobą głębię i tajemnicę.
    • Róże są cudne i wspaniałe na każdą okazję i tą poetycką i tą w relacjach. Super wiersz! Pozdrawiam 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...