Samotność

[Gość]

Mrużąc wspomnienia oddalam szorstkie obrazy życia
słowami umierają łzy

Czasami liczę krople deszczu na szybie
wtedy rozumiem czas który ucieka przez palce
pozostawiając ślady uczuć

Rzadko pragnę śmierci – a jednak
rozpamiętując sny gubię rzeczywistość

Marzenia jak płatki śniegu topnieją od ciepła
Budzę się w nocy
gwiazdy na niebie takie piękne - płoną do końca

Mechanicznym sercem składam szepty na ulicy
z tych wszystkich słów nie potrafię złożyć zdania
które rozjaśni dziecka oczy

W samotności wskazówka rozpaczy odmierza sześćdziesiąt sekund
z każdym jej ruchem staję się gasnącym człowiekiem
w oczach matki

Ciszą leczę rany duszy i skupieniem potrząsam miłość
która zwykła chodzić innymi drogami

[natalia]

u Ciebie zawsze można liczyć na ukojenie :)
dzięki za chwilę wytchnienia, może nie jest idealnie, ale przyjemnie z pewnością
wyjątkowo dobrze potrafią Twe wersy wnikać w moją świadomość

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[LzP]

"z tych wszystkich słów nie potrafię złożyć zdania
które rozjaśni dziecka oczy"
- to zmień słowa, skoro zależy Tobie na przetrwaniu gatunku :]
pozdrawiam i życzę mniej jesieni w odczuwaniu życia

[magda onuch]

"Mechanicznym sercem składam szepty na ulicy
z tych wszystkich słów nie potrafię złożyć zdania"

...prawdziwa samotność wśród tłumu głosów

"Czasami liczę krople deszczu na szybie
wtedy rozumiem czas który ucieka przez palce
pozostawiając ślady uczuć"

...ciekawe, ale i mi się to zdarza, czasem patrzę przez szybę, jak niebo płacze nade mną - to wszystko wydaje się takie ulotne, nietrwałe, dziwne w pewnym stopniu

Panie Marcinie, czuję Pańskie wiersze tak dobrze, a niewiele jest takich, które do mnie trafiają w taki sposób
pozdrawiam, Magda

[Marek Paprocki]

budzę się w nocy rozpamiętując sny.Pozdrawiam.

[czarna]

składam szept w dłonie...by cichutko rozmyślać nad subtelnością kolejnego twojego wiersza...