Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wciąż patrzę na te ćmy ginące w promieniach świecy
Które coraz mniej mają zdrowego rozsądku
Poezja jest chora brak jej melodii i rytmu
Problem różnicy stanu nie ma tu znaczenia

Poeci malowani bez ducha i pióra
Prozą nafaszerowani co za chałtura
Mówić do was jak do ściany to wielka sztuka
Kukiełkowy teatrzyk - (Romeo i Julia)

Cała Polska na was patrzy jak na Judaszy
Kierujcie się rozsądkiem nie sentymentami
Bogowie własnego ja własnych aspiracji

Sny pozostają gdy realność do drzwi puka
Jak bardzo zmienił się ten świat który jest dzisiaj
Radzę zdjąć z twarzy tę maskę zetrzeć makijaż

Opublikowano

mammamija!!!! - to o mnie, dosłownie wyrwałeś pointę z ust mojego małżonka chyba macie obydwaj telepatyczne sny ha,ha
a niech to wszystko duner świśnie, ale co tam zawsze doceniają po śmierci

pozdr.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Obawiam się, że poezja nie wie, iż jest broniona ;)
Znajomość z panią poezją, jest w tym przypadku zdecydowanie życzeniowa...
Obawiam się, że o tych działach, to tylko gadka-dziadka,
w końcu końców się okaże, że to "dwie kulki i armatka"

Pozdrawiam
Opublikowano

Już czytając pierwszy wers tegoż "arcydziełka" można połamać język. Jeżeli szukać średniówki, to wystarczy zagłębić się w drugą strofę - widać braki "słuchowe". O jakimże rytmie ma być mowa? Panie kochany, ten szorstki klocek nie ma nic wspólnego z opiewaną "śpiewnością wiersza". Panie kochany, sięgnij pan też po początki naszej rodzimej poezji - "wiersz zdaniowy" - i skończ pan z frazesami, bo te drogi, które pan tutaj próbuje sprzedać zostały wytarte przez innych. W dodatku czerpiąc garściami gotowce, co już pana dyskwalifikuje jako oryginalnego poetę. Teraz to po prostu żenada.

A jak chce pan przykład, że są poeci, którzy robią to lepiej, to proszę sobie spojrzeć:
www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?pid=950151#950151

i się uczyć, dużo ćwiczyć, dużo czytać...

  • 2 tygodnie później...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • byli jak wszyscy  nie dostrzegali  że świat  jest dla nich  a nie odwrotnie    a ona i on  dla siebie    długo o tym myśleli    zbyt długo  przyglądali się życiu   teraz nie czekali już  na wschody zachody  chłonęli siebie  każdą chwilą   byli i ogniem i wodą  ziemią i powietrzem    byli cudem  którego szukali  ... 8.2026 andrew   
    • „Bajkowy świat”   Tak chciałoby się powrócić w beztroski dzieciństwa czas, o drabinie lat zapomnieć i znów zaczarować świat.   Uwierzyć w żabią królewnę w płaszczu z kaczeńców i ros, na głowę włożyć donicę, by rycerz odnalazł swój los.   Iść zgładzić smoka srogiego, dłoń swej wybranki odzyskać, nie lękać się żadnych zaklęć, różą w jej oczach rozbłysnąć.   Zbudować z krzeseł i koców piękny, podniebny żaglowiec, by kraść skarby z wysp piratów, gdzie nie dotarł żaden człowiek.   Nosić w kieszeni dwa świerszcze, z kotem pogadać na płocie i poczuć osiki dreszcze w słonecznym, sierpniowym złocie.   Gdy mama z progu zawoła na obiad pachnący latem, w złotym powozie powrócić, z wyglądu – groźnym piratem.   Wspiąć się na grzbiet wielkiej chmury, co płynie białym okrętem, spoglądać na ziemię z wysoka pomiędzy gwiazd firmamentem.   Patyk zamienić w różdżkę, co wszelki smutek odgania, i z dziecięcą, dziką odwagą zasiąść z mamą do śniadania.   Czas biegnie, świat się odmienia, w lustrach twarze coraz bledsze, lecz w sercu wciąż żyją baśnie i sny najmądrzejsze, najlepsze.   Bo kiedy gaśnie dzieciństwo, nie musi umierać marzenie – kto nosi je wiernie w sercu, ten je zamienia w spełnienie.   Leszek Piotr Laskowski
    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...