Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wycięta część bluzki
nigdy nie igrała z oddechem
bardziej niż przy
otwartym winie

nie chcę odpowiedzi na pytanie
kto stoi obok pańskiego króla
interesujący jest kolor kart
magnetyczna właściwość
porównywalna z gładkim karem

pan chciałby położyć się na kozetce
wysypać spowiedź do kieliszków
a papierowej postaci wystarczą
zdolności aktorskie

osobiste pejzaże przelatują
w innej talii

Opublikowano

Jesteś mistrzynią metafor. Tutaj jest tego najlepszy dowód. Poza tym - cieszę się, że je pojęłam! Często posądzam się o pewne niedobory...., ale teraz udało mi się! Gratuluję więc Tobie i sobie (trochę chociaż...). Pozdrawiam. E.

Opublikowano

Rozgrywka chyba nie pokerowa aczkolwiek strategiczna. Gra parą przynosi różne efekty jak widać :)

pan chciałby położyć się na kozetce
wysypać spowiedź do kieliszków


Jej, czuję że też bym tak chciał ;)

Już raz napisałem i napiszę znowu że Super!
Pozdrawiam Lokomotywo :)

Opublikowano

W kartach nie czuję się najlepiej ale Twój wiersz porwał mnie Lokomotywo.
Pozdrawiam serdecznie
jola

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • od powietrza, ognia, głodu i wojny   został głód
    • @Poet Ka może napiszesz kiedyś wiersz o sukience utkanej z żywiołów. Będzie dopełnieniem. Bardzo zastanawiający wiersz. Pozdrawiam
    • @Poet Ka   Bardzo dziękuję!  Nie było takiej ideologii, która byłaby pozbawiona interesowności. :)  Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Benjamin Artur dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Migrena   Twój wiersz to fascynujące, niezwykle mroczne i niemal kliniczne studium intymności, przekraczania granic oraz ostatecznego rozpadu tożsamości w kontakcie z drugim człowiekiem.   Ciało, w swoim biologicznym wymiarze, zostaje zredukowane i porzucone, znika skóra i jakby jesteśmy w tytułowym wnętrzu. Bohaterowie utworu poruszają się w sobie jak w „ciasnym mechanizmie”, który stracił swój pierwotny sens. Drugi człowiek jest opisany językiem fizyki - jest ciśnieniem, strukturą , która się wciska - i testuje wytrzymałość materiału (psychiki, duszy, ego). Niezwykła metafora "twoje "tu" i moje "tu" nakładają się źle powstaje trzeci punkt zamiast nas"- przypomina toksyczny lub obezwładniający związek z błędem - "trzeci punkt".   Końcowa część wiersza to opis całkowitej dezintegracji - „zatrzask który trzymał całość puszcza”. Fraza - „nie ma czego zamknąć” - to obraz absolutnego wyczerpania i otwarcia, w którym paradoksalnie panuje spokój.   Wiersz przedstawia stan psychiczny i emocjonalny przy totalnym zatraceniu się w drugiej osobie. Świetne! :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...