"Taniec w niebiosach"

[Edyta Kryszkiewicz]

Nasze oddechy wzniosły się tańcząc w niebiosach
Lżejsza niż obłok -lekkość sumienia
W rytm bicia serca
Krok zrozumienia
Dłoń szczelnie w drugiej dłoni zamknięta
Usta kobiety ,męskie spojrzenie
Siła w tym tańcu drzemie zaklęta
Kiedy ja w Tobie a Ty jesteś we mnie
Włosy kobiety rozwiane na wietrze
Uśmiech mężczyzny i marynarka
Pod jej sukienką lekki wiaterek
Tańczy niczym na wietrze firanka
Przez tafle szyby blask świtu przenika
Ażeby ukraść tancerzom walca
Scena, dziewczyna tez młoda znika
Czy ktoś zaprosi ją znowu do tańca?

[jacek skraba]

to tylko suchy i mocno nieudolny zapis faktów "ażeby ukraść tancerzom walca"- a poezja gdzie?
-mój oddech po przeczytaniu tego tworka na pewno nie "wzniesie się tańcząc w obłokach"

[Kristoforus]

Widzę w swej wyobraźni ten dość zgrabnie zwierszowany taniec. Z pewnością nie jest tak źle jak sugeruje poprzednik, który dał się tu już poznać jako forumowy umniejszacz. Nie przejmuj się.
Dałbym Ci plusa, ale niestety jeszcze nie nabyłem praw do głosowania.
Pozdrawiam.

[Edyta Kryszkiewicz]

ja i tak mało czym się przejmuje :-) Więc ni mi to zima ni mi top lato :-)

[eleanor abernathy]

Wierszyk nieudolny. Pozdrawiam

[H.Lecter]

Grafomania.

Kosz.